Весна Љ.
Експанзијата на кинеската индустрија за кратки драми, која од своето основање во 2018 година бележи вртоглав успех креирајќи ултракратки и мелодрамски серии прилагодени исклучиво за паметни телефони, влегува во една сосема нова, футуристичка ера. Појавата на напредната вештачка интелигенција (ВИ) го подигна овој специфичен жанр на едно непоимливо ниво, овозможувајќи им на продуцентските куќи да генерираат видеосодржини со брзина и трошоци кои претходно беа незамисливи во традиционалната кинематографија. Официјалните податоци од кинеската државна телевизиска мрежа ЦЦТВ откриваат фрапантна статистика: само во првиот квартал од годинава биле лансирани околу 128.000 микродрами, при што неверојатни 95 проценти од нив биле целосно генерирани преку системи за вештачка интелигенција.
-
La Linea v9
699 ден
524.25 ден
Профитабилен модел и етички дилеми: Откупување на човечкиот идентитет
Овој хиперпродуктивен модел функционира на едноставна економска логика – иако само мал фрагмент од овие дигитални творби стануваат вистински хитови, самата продукција е доведена до толку ниско ценовно ниво што успехот на само една серија е доволен за да ги покрие финансиските загуби од илјадници промашени проекти. Сепак, оваа технолошка револуција го отвори Пандорината кутија на таканаречената „кражба на лица“. По серијата јавни скандали каде ВИ генераторите без дозвола копираа црти на вистински актери, кинеските компании сега започнаа масовна кампања за легален откуп на правата за користење на физичкиот изглед на реални луѓе за одреден временски период.
Студенти и статисти како мета на дигиталниот пазар за ликови
Цената на човечкиот лик на овој нов пазар варира, но честопати е изненадувачки ниска. Случајот на актерката позната под псевдонимот Лин Мин, која јавно одби понуда од 500 јуани (околу 75 долари) за едногодишно отстапување на нејзиниот лик, откри цел еден паралелен бизнис. Во моментов, агенциите плаќаат помеѓу 500 и 1.500 јуани за законско користење на нечиј лик во овие кратки формати. Инсајдерите од индустријата објаснуваат дека големите филмски ѕвезди никогаш не би прифатиле вакви деградирачки услови, поради што фокусот е пренасочен кон студенти, локални статисти и актери од понизок ранг. Дополнително, во обид трајно да ги елиминираат трошоците за авторски права, најамбициозните компании веќе експериментираат со создавање на целосно синтетички, виртуелни ВИ актери, потег кој предизвикува жестоки полемики низ цела Кина за иднината на уметноста.
