Весна Љ.
Суштината на германскиот „Brandmauer“ под најголем притисок
Главната дилема во германската јавност не е дали крајната десница ќе оствари убедлив резултат, туку дали центристичките партии ќе успеат да ја зачуваат непишаната бариера позната како „Brandmauer“. Овој „противпожарен ѕид“ претставува јасен политички договор меѓу традиционалните демократски партии од центарот дека под никакви услови нема да влегуваат во коалиции или институционална соработка со AfD. Иако правилото нема формална законска тежина, тоа е вкоренето во повоената свест на модерна Германија како механизам за спречување на радикални десничарски струи да стигнат до извршната власт.
Изборната математика и борбата околу прагот од 5 отсто
-
La Linea v11
699 ден
524.25 ден
Во германскиот изборен модел каде секој гласач има два гласа, вториот глас е пресуден за распределбата на мандатите, но само за оние партии што ќе го надминат прагот од пет проценти. Според мерењата на јавното мислење на ARD, AfD води со убедливи 42 проценти, далеку пред CDU која бележи само 22 проценти, додека Зелените со шест и BSW со четири отсто балансираат на работ на цензусот. Доколку овие помали политички субјекти не успеат да го поминат прагот, нивните гласови пропаѓаат, што математички може автоматски да ѝ донесе на AfD над 50 проценти од пратеничките места дури и без да освои апсолутно мнозинство гласови на гласачките ливчиња.
„Партијата може да освои најмногу гласови, а сепак да остане во опозиција. Но, ако помалите партии отпаднат од парламентот, уделот на пратенички мандати на AfD ќе порасне драстично, отворајќи го директниот пат кон премиерската функција.“
Трите патеки до власта и стратешката блокада на CDU
Политичките аналитичари дефинираат три потенцијални сценарија преку кои крајната десница може да се искачи на власт: апсолутно мнозинство мандати, коалиција со некој од помалите субјекти, или пак избор на премиер во подоцнежните собраниски кругови преку воздржани гласови и поделби кај противниците. Истовремено, демохристијанската CDU се наоѓа во ќорсокак – за да формира влада без AfD, таа мора да соработува со Левицата, нешто што сопствените партиски правила строго ѝ го забрануваат. Дури и во случај AfD да биде потисната во опозиција, освојувањето на повеќе од една третина од пратеничките столчиња ќе ѝ овозможи моќно блокирачко малцинство, со кое ќе може да ги стопира уставните реформи и именувањето на судиите во Уставниот суд.
