
Истражувачите велат дека интерференцијата меѓу брановите кои патуваат по две различни патеки може да направи нивниот комбиниран енергетски врв да се појави порано отколку врвот на сигналот што патува директно од изворот до пријемникот. Овој феномен функционира под вода со звук – што значи дека, барем теоретски, би можел да функционира и со светлосни бранови во вакуум, и тоа без нарушување на специјалната релативност.
Од комуникација меѓу китови до физички симулации
-
Кафе пауза на месечината
699 ден
524.25 ден
Ова интересно истражување произлегува од претходна работа која го проучувала однесувањето на звукот под вода, инспирирана од начинот на кој китовите комуницираат во океаните. Кога научниците ги следат звучните сигнали на китовите користејќи повеќе хидрофони, дел од звукот патува директно, додека друг дел се рефлектира од дното или површината на водата.
„Ако се преклопат овие два брана, нивната интерференција може да го помести енергетскиот врв на примениот сигнал така што изгледа дека патува побрзо или побавно од оригиналниот бран.“
Во една симулација, научниците откриле дека звучните бранови кои нормално патуваат со 1.500 метри во секунда, со овој ефект можат да постигнат „ефективни брзини“ од 1.694,5 па дури и 2.782,5 метри во секунда – што е скоро двојно повеќе од брзината на звукот во самата симулација.
Што е со брзината на информациите?
Клучната разлика во физиката е помеѓу енергетскиот врв на бран и информациите што тој ги носи. Според Ајнштајновата специјална релативност, информациите не можат да ја надминат брзината на светлината во вакуум.
Истражувачите утврдиле дека иако интерференцијата може да го помести енергетскиот врв напред во времето, таа не може да креира информации на пријемникот пред тие вистински да стигнат преку директната патека. Информациите добиле само мала стимулација, но остануваат во рамките на дозволените физички граници.
Следниот чекор на научниците ќе биде експериментална проверка – со звук или светлина – за да се потврдат овие фасцинантни претпоставки во практиката.


