НОВ ТРАГ ЗА НОЕВАТА АРКА? Радари открија „силни аномалии“ под мистериозната формација кај Арарат

Радарот открил „силни аномалии“ под површината

Според истражувачкиот тим, најновите радарски испитувања покажале структури под површината кои, како што тврдат, не изгледаат како едноставна и хомогена маса од карпи. Во формацијата долга околу 157 метри, истражувачите велат дека забележале јасно изразени слоеви и подземни аномалии кои заслужуваат дополнително испитување.

Истражувањето го предводи д-р Хосров Бахтар, а тимот користи специјализиран систем за снимање познат како BakhtarRadar, развиен врз основа на истражувања поврзани со американското воздухопловство. Намерата е да се добијат подлабоки и подетални мерења отколку што овозможиле претходните скенирања.

Ендру Џонс, основач на проектот Noah’s Ark Scans и член на истражувачкиот тим, сепак посочува дека досега обработените подлабоки мерења сè уште не покажале јасна граница меѓу самата формација и карпестата подлога под неа.

Тоа е важна ограда во толкувањето на резултатите: радарската аномалија сама по себе не претставува доказ за археолошко потекло. Токму затоа тимот сега ги анализира податоците за да ги избере најсоодветните точки за идно јадрено бушење, преку кое би можеле директно да се земат примероци од длабочината.

„Веруваме дека Дурупинар е остаток од Ноевата арка и токму затоа сакаме да ја подложиме на најстроги можни научни испитувања“, вели Џонс.

Следниот чекор: бушење во внатрешноста

Доколку истражувачите навистина пристапат кон јадрено бушење, тоа би можело да биде еден од најзначајните моменти во досегашното истражување на локацијата. За разлика од радарските снимки, кои покажуваат промени и аномалии под површината, физичкиот примерок би овозможил директна анализа на материјалот.

Д-р Бахтар наведува дека неговиот тим внимателно ги обработува податоците за да подготви план за бушење, со цел да се разликува евентуално зачувано или фосилизирано дрво обработено од човек од природната карпеста формација и нејзините различни минерални карактеристики.

Истражувачите најавуваат дека треба да биде објавен и прелиминарен технички извештај во кој ќе бидат издвоени најизразените аномалии, ќе биде дадена подетална слика за геолошката структура под локацијата и ќе бидат предложени најдобрите позиции за целно бушење.

Зошто токму оваа формација се поврзува со Ноевата арка?

Дурупинар се наоѓа на околу 29 километри јужно од Арарат, а современиот свет за необичната формација знае помалку од еден век. Според локалните извештаи, обилните врнежи и земјотресите во мај 1948 година го отстраниле слојот кал што ја покривал околината, по што структурата била забележана од локален курдски овчар.

Нејзината необична форма, која од одредена перспектива потсетува на огромен брод, со текот на времето станала основа за бројни шпекулации дека токму тука би можеле да се наоѓаат остатоците од бродот опишан во Библијата.

Во Книгата на Постанок се наведува дека Ноевата арка, по потопот, застанала на „горите Арарат“. Според библискиот опис, арката била долга 300 лакти, широка 50 и висока 30 лакти. Во зависност од начинот на пресметување на древната мерна единица, често се наведуваат приближни димензии од 157 метри должина, 26 метри ширина и 16 метри висина.

Токму приближувањето на должината на формацијата до библиската мерка е еден од аргументите што ги истакнуваат застапниците на теоријата. За научната заедница, меѓутоа, таквата сличност сама по себе не е доволна за да се потврди дека станува збор за древна градба или брод.

„Ходници“ и „централна комора“ под земјата

Проектот Noah’s Ark Scans ја истражува локацијата со години, а Ендру Џонс тврди дека претходните истражувања со георадар, односно GPR, откриле мрежа од структури кои наликуваат на ходници и се поврзуваат со наводна шуплива централна област.

Џонс ја нарекол оваа централна област „атриум“, а според неговото толкување, распоредот би можел да се поврзе со библискиот опис на арката како објект со три внатрешни нивоа за луѓето и животните.

Особено внимание истражувачите посветуваат на тврдењето дека наводните шуплини не се распоредени случајно, туку следат одреден образец.

„Овие тунели исто така следат одреден образец. GPR е само начин со помош на радар да се погледне под земјата“, објаснува Џонс.

Инфрацрвени снимки и примероци од 2024 година

Тимот користел и инфрацрвена термографија, технологија која ги регистрира температурните разлики и може да помогне во идентификувањето на промени или структури скриени под површината. Според нивните тврдења, и овие мерења укажале на форма која потсетува на труп на брод длабоко под земјата.

Џонс дополнително наведува дека во текот на 2024 година тој и неговите соработници собрале 88 примероци од внатрешноста и надворешноста на формацијата.

Според нивните досегашни наоди, анализите на почвата покажале особено високи концентрации на калиум, што истражувачите ги поврзуваат со можни големи количини разградено дрво.

Мистеријата сè уште нема конечен одговор

И покрај сите овие наоди, клучниот заклучок сè уште недостасува. Ниту радарските аномалии, ниту необичниот облик, ниту досегашните анализи на примероците не претставуваат конечен доказ дека Дурупинар е Ноевата арка.

Токму затоа претстојната анализа и евентуалното јадрено бушење се многу поважни од самите сензационални радарски снимки. Доколку под површината биде пронајден материјал кој може сигурно да се идентификува како човечки обработено дрво, а неговата старост и контекст се усогласат со останатите наоди, тогаш прашањето би добило сосема поинаква научна тежина.

До тогаш, Дурупинар останува една од најнеобичните и најконтроверзните формации поврзани со легендата за Ноевата арка – место каде што границата меѓу геологијата, археологијата и древното предание и понатаму предизвикува жестоки дебати.