Дали навистина се заштитувате? Еве зошто ставањето тоалетна хартија на јавната даска може да биде погрешен потег

Јавниот тоалет за многумина е место во кое автоматски се активира највисокото ниво на претпазливост – внимаваме што допираме, избегнуваме непотребен контакт и, пред да седнеме, често одмотуваме цела низа ленти тоалетна хартија за да направиме привремена бариера меѓу кожата и даската. На прв поглед ова изгледа како логичен и хигиенски чекор, особено кога не знаеме кој користел одредена кабина пред нас.

Сепак, идејата дека со поставување хартија автоматски се заштитуваме од сите можни бактерии не е толку едноставна. Според материјалот, токму начинот на кој се однесуваме во јавниот тоалет и што допираме со рацете може да биде многу поважен за хигиената од самата тоалетна даска.

Зошто даската изгледа пострашно отколку што е?

Сосема е разбирливо јавната тоалетна даска да ни изгледа како едно од најнечистите места во кабината, бидејќи низ јавните тоалети поминуваат голем број луѓе. Сепак, површината на современите тоалетни даски најчесто е мазна, непорозна и лесна за чистење, што не создава идеални услови за задржување и размножување на микроорганизми.

Тоа не значи дека даската е стерилна, ниту дека хигиената во јавните тоалети треба да се занемари. Поентата е дека стравот од директниот контакт со даската може да биде поголем од реалниот ризик што тој контакт го носи.

А што е со тоалетната хартија?

Тука приказната станува поинтересна. За разлика од мазната и непорозна пластична површина, тоалетната хартија е мека, влакнеста и впивачка. Ролната во јавниот тоалет, особено ако е поставена отворено, е изложена на околината во која се наоѓа.

Пред да го откинете парчето што ви е потребно, ролната може да биде допрена од различни луѓе, а хартијата е изложена и на честичките што циркулираат во просторот. Затоа поставувањето ленти хартија врз даската не треба автоматски да се смета за сигурна хигиенска бариера.

Всушност, ако хартијата се користи со идејата дека целосно нè изолира од сите микроорганизми, таа може да создаде пред сè лажно чувство на сигурност. Многу поважно е вниманието да се насочи кон рацете и површините што ги допираме непосредно пред и по користењето на тоалетот.

Најважната заштита не е на даската

Според материјалот, директниот контакт на кожата со тоалетната даска претставува релативно низок ризик за здравјето, додека поголемо внимание заслужуваат рацете, со кои потоа го допираме лицето, устата или носот.

Токму затоа наједноставната, но и најзначајната хигиенска навика по користењето јавен тоалет е темелното миење на рацете со сапун и топла вода. Тоа е чекорот што не треба да се прескокнува, без оглед на тоа дали сте седнале директно на даската или сте ја покриле со хартија.

На што треба да внимавате во јавен WC?

• Измијте ги рацете темелно со сапун и топла вода веднаш по користењето на тоалетот.
• Не го допирајте лицето, особено носот и устата, пред да ги измиете рацете.
• Внимавајте на површините што ги допирате, како кваките, бравите и славините во јавниот тоалет.

Ова е особено важно затоа што токму рацете се во постојан контакт со различни површини, а потоа несвесно ги носиме кон лицето. Оттука, хигиената на рацете е многу покорисна навика од создавањето дебел слој тоалетна хартија врз даската.

Не паничете, туку внимавајте што навистина допирате

Јавниот тоалет сигурно не е место каде што треба целосно да заборавиме на хигиената, но ниту секоја површина треба да ја третираме како непосредна опасност. Даската може да изгледа непријатно, но самото седење на неа не е единственото, ниту нужно најважното прашање од аспект на хигиената.

Ако сакате да бидете внимателни, фокусирајте се на она што навистина има најмногу смисла: темелно миење на рацете, избегнување допирање на лицето со нечисти раце и внимателност со површините во кабината. Тоалетната хартија на даската може да ви даде чувство дека сте направиле нешто дополнително за својата безбедност, но вистинската хигиенска навика започнува со нешто многу поедноставно – сапун и вода.