НASA влегува во една од најамбициозните фази од новата трка кон Месечината. Американската вселенска агенција ги забрзува плановите за изградба на долгорочна лунарна база, проект кој треба да постави темели за постојано човечко присуство на Месечината.

Планот се развива преку соработка со приватни компании, роботски мисии, доставување научна опрема и постепено градење инфраструктура што во иднина треба да им овозможи на астронаутите да живеат и работат на лунарната површина.

Четири нови мисии за Месечината

NASA избра три компании за нови мисии на Месечината во 2028 година: Astrobotic, Firefly Aerospace и Intuitive Machines. Тие ќе доставуваат научни инструменти и технолошка опрема како дел од програмата „Moon Base“.

Вкупната вредност на новите договори е речиси 600 милиони долари. Astrobotic добива две мисии вредни 297,9 милиони долари, Firefly Aerospace добива една мисија од 144,2 милиони долари, а Intuitive Machines една мисија од 148,3 милиони долари.

Роботи пред луѓето

Првата фаза не значи веднаш населба со астронаути, туку поставување темели. NASA сака преку роботски мисии да ја испита површината, да ги тестира системите за слетување и да собира податоци што ќе бидат клучни за следните човечки мисии.

Меѓу опциите што се разгледуваат е и испраќање на PROMISE, роботски систем поврзан со искуството од марсовските ровери Perseverance и Curiosity. Неговата задача би била да помогне во мапирање, истражување на лунарната површина и потрага по ресурси.

Месечината како нова работна станица

Целта на NASA е многу поголема од еднократно слетување. Агенцијата сака да создаде инфраструктура што ќе овозможи долгорочно присуство, научни истражувања, комерцијални активности и подготовка за идни мисии кон Марс.

Во следните чекори се очекуваат системи за енергија, комуникација, навигација, ровери, модули за престој и опрема што ќе помогне луѓето да работат подолго време во суровите услови на Месечината.

Приватните компании стануваат клучни играчи

NASA веќе не ја гради лунарната иднина сама. Приватниот сектор станува главен партнер, а моделот е јасен: повеќе компании, повеќе мисии, повеќе тестирања и побрзо учење од секој успех и секој неуспех.

Firefly веќе има успешно слетување на Месечината, додека Intuitive Machines имаше мисии со тешкотии при слетување. Токму тие искуства сега треба да помогнат во подобрување на следните лунарни испораки.

Трка со Кина и подготовка за Марс

Проектот е дел од пошироката програма Artemis, преку која САД сакаат да го обноват човечкото присуство на Месечината и да ја задржат предноста во новата вселенска трка со Кина.

Месечината станува повеќе од симбол. Таа се претвора во тест-полигон за технологија, енергија, ресурси, живот надвор од Земјата и идни мисии кон подлабоката вселена.

Ако плановите се реализираат, следната деценија може да донесе нешто што досега постоеше главно во научна фантастика: лунарна инфраструктура каде луѓето нема само да слетуваат, туку ќе остануваат, ќе работат и ќе ја подготвуваат следната голема човечка експедиција.

The post NASA ја стартува новата лунарна ера: Почнува изградбата на база на Месечината appeared first on Навалица.

Какво патување!“ – ова беа првите зборови кои го прекинаа молкот во Контролата на мисијата додека капсулата „Орион“ се нишаше во брановите на Пацификот. Хероите на „Артемис 2“ конечно се вратија на цврсто тло по историскиот престој во длабоката вселена во овој април 2026 година. Светот со затаен здив го следеше огнениот влез во атмосферата кој не е виден повеќе од половина век. Командантот Рид Вајзман веднаш ја потврди стабилноста на екипажот и нивната одлична здравствена состојба. Оваа мисија не беше само лет околу Месечината туку триумф на човечката волја кој го отвора патот за нови освојувања. Контролата во Хјустон експлодираше од радост кога го слушна гласот на астронаутите кои преживеаја вистински пекол при враќањето дома.

Вајзман извести дека екипажот е „зелен“ што во вселенскиот жаргон значи совршена кондиција и подготвеност за излез. Портпаролот на НАСА, Роб Навијас, со олеснување соопшти дека спуштањето во Тихиот океан било апсолутно прецизно. Капсулата падна во близина на Сан Диего точно според планот на инженерите. Оваа математичка прецизност во вселенски услови ги воодушеви експертите ширум светот. Кристина Кох, Виктор Гловер и Џереми Хансен заедно со својот командант станаа првите луѓе на оваа генерација кои го видоа Месечевиот пејзаж од непосредна близина.

Огнен пекол низ атмосферата: Брзина 32 пати поголема од звукот

Враќањето на Земјата во 20:07 часот беше вистинско технолошко чудо и тест за издржливоста на материјалите. „Орион“ влета во атмосферата со застрашувачка брзина која беше дури 32 пати поголема од звукот. Огненото спуштање создаде спектакуларна глетка која потсети на легендарните мисии од ерата на „Аполо“. Ниту еден вселенски брод во последните децении не бил изложен на вакви екстремни услови и температури. Астронаутите покажаа челичен дух додека нивното летало се претвораше во огнена топка на небото над Пацификот.

Статистиките на НАСА откриваат дека мисијата „Артемис 2“ траела точно девет дена, еден час, 31 минута и 35 секунди. Секоја секунда од ова патување беше критична за иднината на колонизацијата на вселената. Овој успех е дефинитивен доказ дека човештвото е подготвено да изгради постојани бази на Месечината. Светот веќе со нетрпение го очекува следниот чекор – моментот кога човечка нога повторно ќе го допре лунарниот прав. Ова патување заврши но новата ера на истражување штотуку започнува за сите нас.

The post ТРИУМФ НА НАСА: Првите зборови на астронаутите по огнениот влез во атмосферата appeared first on Навалица.

Хероите на новото време конечно ја допреа Земјата по неверојатната одисеја низ длабокото црнило на вселената. Четворицата астронаути од историската мисија „Артемис 2“ безбедно слетаа во сините води на Пацификот означувајќи го триумфалното завршување на првата фаза од враќањето на човештвото кон својот природен сателит. Ова не беше само обичен лет туку првото патување на луѓе до Месечината по повеќе од половина век чекање и празни ветувања. Светот денес дише со олеснување додека Кристина Кох, Виктор Гловер, Рид Вајсмен и Џереми Хансен повторно го чувствуваат гравитацискиот зафат на нашата планета. Нивниот подвиг ги помести сите граници и ни покажа дека небото веќе не е лимит за човечкиот дух и иновација.

Вселенската капсула „Орион“ го проби патот низ атмосферата со застрашувачка брзина од над 38.000 километри на час. Оваа фаза претставуваше вистински пекол за екипажот бидејќи леталото беше изложено на температури од фантастични 2.700 степени Целзиусови. Заштитниот штит ги издржа сите удари додека капсулата јуреше кон океанот јужно од Калифорнија. Неколку огромни црвено-бели падобрани се отворија во последен миг за да го забават леталото пред ударот во водата. НАСА соопшти дека слетувањето било совршено прецизно и точно според претходно зацртаниот план.

Пеколно враќање низ атмосферата: Битка со огнот и брзината

Контролниот центар во Хјустон буквално експлодира од френетичен аплауз во моментот кога капсулата допре до морската површина. Семејствата на астронаутите со солзи во очите ја прославија оваа огромна победа за науката и човештвото. Портпаролот на НАСА со радост потврди дека екипажот е во одлична здравствена состојба по десетдневниот престој во бестежинска состојба. Специјални спасувачки тимови веднаш ги пречекаа астронаутите со брод за да ги пренесат на безбедно место. Овој успех е доказ дека новата вселенска трка веќе не е само сон туку реалност.

Кристина Кох и нејзините колеги се оддалечија од Земјата повеќе од кој било друг човек во историјата на нашето постоење. Нивната десетдневна мисија вклучуваше целосно обиколување на Месечината и тестирање на сите системи на „Орион“ за идни потфати. Овој лет беше неопходна генерална проба за следната голема цел која сите ја очекуваме со нетрпение. НАСА веќе ги подготвува плановите за целосно слетување на Месечината кое е планирано за 2028 година. Изградбата на постојана станица таму ќе биде отскочна даска за понатамошно истражување на космосот.

Човештвото денес слави затоа што повторно го најдовме патот до ѕвездите по пауза од педесет години. Оваа мисија ни ја врати вербата дека границите се тука само за да бидат срушени од храбрите. Секој детал од овој лет ќе биде детално анализиран за да се обезбеди сигурноста на идните генерации истражувачи. Вселената повторно станува нашето игралиште додека планираме бази на Месечината и понатамошни летови кон Марс. Авантурата на „Артемис 2“ заврши но вистинската епопеја за освојување на небото штотуку започнува за сите нас.

The post ТРИУМФ НА НАСА: Екипажот на „Артемис 2“ ја допре Земјата по 50 години чекање appeared first on Навалица.

Хероите на модерната ера се подготвуваат за најсуровата фаза од нивниот живот додека се враќаат од темната страна на Месечината во овој историски април 2026 година. Четиричлениот екипаж на мисијата „Артемис II“ веќе ги испиша златните страници на историјата со својата капсула „Орион“. Тие стигнаа подалеку од кој било друг човек во вселената досега. Сега целиот свет со затаен здив ја чека петочната вечер. Тогаш капсулата ќе удри во атмосферата на Земјата со застрашувачка брзина. Ова е моментот кога човечката храброст се соочува со суровите закони на физиката. Судбината на овие храбри истражувачи виси на конец додека тие се тркаат кон дома. Америка е подготвена да го прослави овој триумф кој го враќа човештвото во играта за освојување на космосот.

Виктор Гловер, Рид Вајзман, Кристина Кох и Џереми Хансен се имињата кои веќе го победија стравот. Нивната мисија вредна милијарди долари е само почеток на една нова вселенска трка со Кина. САД планираат долгорочно присуство на површината на Месечината до крајот на оваа деценија. Овој лет е клучниот темел за идното освојување на Марс. Нивната храброст ги поместува границите на возможното за целата човечка раса. Никогаш досега не сме биле волку блиску до остварување на сонот за живот надвор од нашата планета.

Огнено враќање: Со 24.000 милји на час низ атмосферата

Влегувањето во атмосферата е фаза со екстремно висок ризик за целиот екипаж на „Орион“. Капсулата ќе достигне луда брзина од 24.000 милји на час пред да се спушти во океанот. НАСА го очекува слетувањето кај брегот на Јужна Калифорнија доцна во петок навечер. Инженерите будно ја следат секоја секунда од ова огнено патување кон дома. Триењето со воздухот ќе создаде пеколни температури околу заштитниот штит на леталото. Ова е најтешкиот тест за технологијата што треба да не однесе до ѕвездите.

Кристина Кох ја опиша оваа серија мисии како штафетна трка на целото човештво. Астронаутите веќе подготвиле симболични палки кои ќе ги пренесат на следниот тим. Сè што прават е насочено кон успехот на наредната мисија „Артемис III“. Таа ќе вклучува критични тестови за приклучување во орбитата со нови лунарни лендери. Секој потег е прецизно планиран за да се обезбеди безбедноста на идните патници. Трката не сопира додека човечка нога не стапне повторно на правливата површина на Месечината.

Големото финале пристигнува во 2028 година со мисијата „Артемис IV“. Тоа ќе биде првото лунарно слетување со екипаж по пауза од повеќе од половина век. Последен пат човек чекорел на Месечината со мисијата „Аполо 17“ во далечната 1972 година. Сега Америка се враќа помоќна и порешена од кога било да владее со космосот. Овие мисии се доказ дека границите постојат само за да бидат срушени. Вселената повторно станува нашето игралиште додека целиот свет гледа во небото со надеж.

The post ПАД ОД НЕБОТО: Астронаутите на „Артемис II“ се враќаат во огнена капсула appeared first on Навалица.

НАСА повторно го шокираше светот со материјали од историската мисија Артемис II, но овојпат науката падна во сенка на една брутална интернет војна. Наместо само воодушевување, новите фотографии со екстремно висока резолуција ги „запалија“ социјалните мрежи и ги разбудија скептиците кои со години тврдат дека живееме на рамна плоча. Додека четворицата астронаути во леталото Орион се враќаат кон дома по неверојатната турнеја околу Месечината, секој нов пиксел објавен од контролата во Хјустон во овој април 2026 година станува бојно поле за теории на заговор. Ова не е само обична прослава на врвната технологија, туку нов фронт во вечната дебата за обликот на нашата планета која едноставно одбива да згасне и покрај сите докази. Овие кадри требаше да ја затворат устата на неверниците, но наместо тоа, само ги наострија нивните тастатури за нов напад врз официјалната верзија на реалноста.

Снимката го прикажува Месецот осветлен од долната страна за време на спектакуларно затемнување на Сонцето, додека Орион доминира во првиот план со својата метална силуета. Земјата, иако не е во директниот фокус на објективот, игра клучна улога со својот неверојатен одраз кој ја осветлува левата ивица на лунарниот диск. Во позадината на оваа совршена космичка композиција се гледаат и други планети како Сатурн и Марс, кои изгледаат како мали светли точки во бескрајното црнило. НАСА ги објави овие материјали за да ги демонстрира моќните можности на своите камери и прецизноста на небесната механика која управува со нашиот систем.

Но, за приврзаниците на теоријата за „рамна Земја“, овие фотографии се само нов материјал за нивните радикални анализи и сомнежи. Дигиталниот бунт започна веднаш откако некои корисници на социјалните мрежи почнаа да тврдат дека закривеноста на сенките и начинот на кој се рефлектира светлината се „јасен доказ“ за голема измама. Тие ја доведуваат во прашање перспективата на Орион и тврдат дека целата слика е премногу совршена за да биде вистинита. Оваа непредвидлива реакција го принуди научниот свет уште еднаш да влезе во одбрана на фундаменталните факти за обликот на нашата планета.

Космичка дебата: Науката против теориите на заговор

Научната заедница и ентузијастите по астрономија веднаш тргнаа во контранапад, посочувајќи на совршениот сферен облик на Месечината и јасните рефлексии. За нив, овие фотографии претставуваат непобитен и дефинитивен аргумент за обликот на Земјата и начинот на кој Сончевиот систем функционира. Сепак, се чини дека секоја нова мисија и секој нов поглед во длабоката вселена само ги храни сомнежите кај еден дел од скептичната јавност. Дали овие сцени навистина ја затвораат дебатата или само отвораат нова порта за теории на заговор во 2026 година? Вистината останува таму некаде, снимена од камерите на Орион, чекајќи да биде прифатена од сите без исклучок.

The post НОВ ХАОС ВО ВСЕЛЕНАТА: Фотографиите на НАСА повторно ги разбудија „рамноземјашите“ appeared first on Навалица.

Човештвото конечно ги отвори очите кон својот вистински дом од една сосема нова и застрашувачка перспектива додека четворицата херои на мисијата Артемис 2 јурат кон својата лунарна судбина. Ова не е само обично патување туку историски крик на цивилизацијата која по повеќе од половина век реши повторно да го освои темното пространство на вселената. Астронаутите веќе ја поминаа критичната точка и испратија фотографии што го одземаат здивот кај секој жител на нашата планета. Додека светот се бори со своите секојдневни проблеми овие храбри луѓе ни покажуваат колку е кршлива и величествена нашата сина планета од далечината на капсулата Орион. Нивните пораки се полни со чиста емоција и восхит што ги надминува границите на науката и технологијата во секој поглед. Овој момент означува дефинитивен почеток на нова ера во која Месечината веќе не е само далечен сон туку следната реална станица на човечкиот вид во бесконечноста.

Изгледаш неверојатно и изгледаш прекрасно изјави возбудениот Виктор Гловер додека ја набљудуваше Земјата од тесниот прозорец на вселенското летало. Оваа реченица веќе станува легендарна бидејќи доаѓа од устата на човек кој се наоѓа на директен пат кон историјата. Заедно со него патуваат Кристина Кох Рид Вајзман и Џереми Хансен кои се првите луѓе по повеќе од 50 години што се осмелија да заминат толку далеку од дома. Нивната мисија е полна со ризик но носи и бескрајна надеж за иднината на целото човештво на другите планети. Секоја фотографија што ја испраќаат е доказ за нашиот непокор и желба за истражување на непознатото.

Трка низ ѕвездите: Ракетата SLS ги проби границите на возможното

Екипажот полета минатата среда со најмоќната ракета во историјата на НАСА користејќи го славниот космодром Кејп Канаверал на Флорида. Потребни беа само 24 часа за тие целосно да ја напуштат Земјината орбита и да го започнат својот спектакуларен транслунарен лет. Сега тие се наоѓаат точно на половина пат до Месечината и секоја секунда ги носи сè поблиску до нивниот лунарен состанок. Во текот на овој период астронаутите постојано вршат научни тестови и специјални задачи за вонредна обука во бестежинска состојба. Сè работи беспрекорно додека Орион го сече вселенскиот мрак со својата најнова и најмоќна софистицирана технологија досега.

Оваа мисија трае вкупно 10 дена но нејзиното влијание врз светската наука ќе се чувствува со децении кај сите народи. Артемис 2 е само вовед во она што допрва следува на лунарната површина за наредните генерации истражувачи. Кох Гловер и Вајзман веќе имаат огромно искуство во вселената додека за Канаѓанецот Хансен ова е прво патување надвор од нашата атмосфера. Тие ќе ја заобиколат Месечината пред конечно да се вратат назад во водите на океанот за својот голем спас. Светот будно го следи секој нивен здив додека тие се подготвуваат за најголемиот триумф на човечкиот интелект во овој век.

The post ПРВИ СЛИКИ ОД ВСЕЛЕНАТА: Екипажот на Артемис 2 ја фотографираше Земјата на патот кон Месечината appeared first on Навалица.

Човештвото повторно го освојува бесконечното пространство додека мисијата „Артемис II“ ја пресече невидливата папочна врвка со нашата планета. По повеќе од пет децении чекање, НАСА конечно ги испрати своите најхрабри истражувачи во длабоката вселена каде што малкумина стапнале досега. Ова не е само обичен лет, туку почеток на нова ера во која Месечината повторно станува нашата примарна цел. Четиричлениот екипаж веќе го напушти сигурното засолниште на Земјината орбита и со огромна брзина јури кон својата судбина во вселенскиот мрак. Светот со затаен здив ја следи секоја секунда од ова патување кое ги поместува границите на човечките можности и технологијата. Овој историски чекор означува дефинитивен крај на долгото примирје помеѓу човекот и ѕвездите. Ништо повеќе не може да го сопре патот кон Месечината кој сега е појасен од кога било претходно. Американската агенција НАСА потврди дека секој систем работи беспрекорно додека леталото „Орион“ се оддалечува од дома.

Астронаутите ги поминаа првите критични 25 часа орбитирајќи околу Земјата за да ја проверат секоја функција на леталото. Сега, оваа челична капсула со големина на минибус се движи директно кон својата лунарна цел со прецизност што влева страхопочит кај сите набљудувачи. Веќе во понеделник се очекува спектакуларниот прелет покрај површината на Месечината кој ќе го исфрли екипажот во длабока вселена како никогаш досега во историјата. Тие ќе се оддалечат на неверојатни 406.000 километри од матичната планета за да извршат витални тестирања на системите за одржување живот. Оваа мисија е вистински тест за издржливоста на човечкото тело во услови на екстремна изолација и смртоносно вселенско зрачење. Секој километар подалеку од Земјата е чекор поблиску до иднината каде Месечината ќе биде нашата втора станица.

Трка за нов светски рекорд во длабоката вселена

Светот е на прагот да види рушење на еден од најстарите и најславните рекорди во историјата на вселенските истражувања. Актуелниот рекорд за најдалечен лет поставен од хероите на легендарниот „Аполо 13“ во 1970 година наскоро ќе замине во историјата. „Артемис II“ цели кон апсолутна доминација во вселенското пространство со достигнување растојание што го надминува секој претходен човечки подвиг досега. Иако овие астронаути нема директно да слетаат на прашливата површина, нивниот придонес е клучен за идните мисии на НАСА. Тие ја трасираат патеката за постојано присуство на луѓе на природниот сателит во текот на оваа деценија. Ова е последната генерална проба пред големото враќање на човекот на лунарното тло кое веќе е на дофат на раката.

The post ПРЕТПРАЗНИЧНА ВСЕЛЕНСКА ДРАМА: Четворица херои јурат кон лунарната орбита appeared first on Навалица.

Историјата повеќе не е само сеќавање на минатото туку станува жива реалност која го одзема здивот на целата планета. Човештвото конечно ги скрши оковите на Земјината орбита и тргна во својот најхрабар поход по повеќе од половина век чекање. Точно во 00:24 часот по полноќ тишината на небото беше прекината од најмоќниот звук на модерната технологија. НАСА официјално ја лансираше мисијата Артемида II која го носи првиот човечки екипаж директно кон мистериозните предели на Месечината. Ова е епско патување кое ги поместува границите на невозможното и нè враќа таму каде што последен пат стапнавме во далечната 1972 година. Светот со неверување гледа како четворица херои се соочуваат со бескрајот на вселената за да испишат нова страница за нашата цивилизација. Ова не е само обичен лет туку симбол на човечкиот пркос и желбата за вечно истражување на непознатото.

Екипажот составен од четворица врвни професионалци веќе е на патот кон својата најголема животна цел. Рид Вајсман, Виктор Гловер и Кристина Кока се претставниците на НАСА кои ја носат одговорноста за овој историски пресврт. Ним им се придружи и канадскиот астронаут Џереми Хансен кој ја зацврстува меѓународната соработка во овој поход. Овие луѓе веќе не се само астронаути туку вистински вселенски пионери на новото време. Тие носат товар на очекувања од милијарди луѓе кои будно го следат секој нивен чекор низ темнината. Вселената веќе не е недостижен сон туку нашето следно големо игралиште.

Триумфот на Артемида II ја менува иднината на човештвото

Оваа мисија претставува темел за сите идни бази кои планираме да ги изградиме на површината на Месечината. Артемида II е само почеток на една многу поголема и поопасна авантура која нè води кон Марс. Технологијата што се користи во овој лет е врв на човечкиот интелект и инженеринг во овој век. НАСА докажа дека границите постојат само за да бидат срушени со упорност и визија. Човечкиот екипаж по цели 50 години повторно ќе ја види Месечината од непосредна близина. Ова е моментот на вистината кој ќе одреди дали сме подготвени за живот меѓу ѕвездите.

Возбудата кај јавноста е на досега невидено ниво додека снимките од лансирањето се шират со брзина на светлината. Социјалните мрежи буквално горат од коментари и поддршка за храбриот четиричлен екипаж. Овој историски настан нè обединува сите под истото небо без разлика на границите и нациите. Македонските фанови на вселената исто така со нетрпение ги очекуваат првите фотографии од далечната страна на нашиот природен сателит. Артемида II е најголемиот триумф на човечката волја во овој милениум. Иднината што ја сонувавме конечно пристигна и изгледа повеличествено од било кога порано.

The post ЕПСКИ ПОХОД КОН МЕСЕЧИНАТА: Четворица астронаути тргнаа да ја освојат историјата appeared first on Навалица.

Месечината наскоро би можела да добие официјални „гробишта“ за вселенски летала. Бидејќи во наредните две децении се планирани над 400 мисии, експертите предупредуваат дека мора да се воведе ред во одлагањето на „вселенскиот отпад“.

Главниот проблем лежи во физиката: За разлика од Земјата, Месечината нема атмосфера. Кога сателитите ќе останат без гориво, тие не можат да изгорат при падот (како што тоа се случува над Земјата), туку едноставно се уриваат на површината и се распаѓаат на парчиња.

Зошто е ова итно? Истражувачите, вклучувајќи ја Фиона Томсон од Универзитетот Дарам, стравуваат од неконтролирани падови кои би можеле да уништат:

Историски локалитети: Местата каде што се наоѓаат првите стапки на астронаутите (Аполо мисиите).

Научни бази: Идната инфраструктура и инструменти кои се планираат да се градат.

Бен Хупер од Европската вселенска агенција (ESA) смета дека најпрактично решение е одредување на специјални „зони на удар“ – региони кои ќе служат исклучиво за намерно уривање на дотраените летала, за да се зачува остатокот од Месечината чист.

The post Месечината станува депонија? Експертите планираат „гробишта“ за стотици сателити appeared first on Навалица.

Новата вселенска трка е во полн ек – САД и Кина даваат сè од себе да испратат луѓе на Месечината до крајот на деценијата.

Меѓутоа, повторното спуштање на лунарната површина е само почеток, бидејќи многумина сметаат дека човештвото треба да создава трајни населби и надвор од нашата планета. Прво на Месечината, па потоа и на Марс.

Најгласниот заговорник за освојување на Црвената планета е Илон Маск, милијардерот и сопственик на SpaceX. „SpaceX ќе го колонизира Марс“, рече тој минатата година. „Се обидувам да доведам до тоа животот да стане мултипланетарен за да го максимализирам можниот животен век на свеста“, порача тој на X. Како што верува, ова би можело да се случи до 2055 година.

Не мислат сите дека е тоа можно. Има и такви кои сметаат дека човечкото тело не може да го издржи ниту патот до Марс и назад, а камоли животот во негостољубивите услови на „четвртиот камен од Сонцето“.

Дали треба да го колонизираме вселената?

Порталот „The Conversation“ постави поинакво прашање: дали луѓето воопшто треба да ја колонизираат вселената? А од петте научници на кои им го поставиле тоа прашање, дури четворица одговориле со: „Не“.

Важноста на јазикот

„Не. Мораме да размислуваме за јазикот што го користиме… Терминот ‘колонизација’ има историска тежина. Се однесува на чин на населување и воспоставување контрола врз некој простор, без оглед на тоа кој живее на него“, рече Кирстен Бенкс, професорка на Универзитетот Свинберн. Таа нагласува дека почитувањето на вонземскиот живот, доколку постои, е етички императив.

Против е и Алис Горман, професорка по археологија, која смета дека вселената се третира како ресурс за експлоатација во капиталистички систем, што е неодржливо. „Научниците дури сега почнуваат да ги сфаќаат циклусите на вода на Месечината… Секое вселенско опкружување треба да има право на еколошки интегритет. Радикална промена во размислувањето е неопходна пред луѓето да бидат подготвени да ја населуваат, а не да ја колонизираат вселената“, рече таа.

Преголема моќ во рацете на поединци и корпорации

Бен Брамбл, професор по филозофија, исто така е против. „Колонизацијата на Марс за да се направи ‘резерва’ на човештвото попрво би можела да нè доведе во опасност отколку да нè спаси. Тоа би концентрирало огромна моќ, без одговорност и контрола, во рацете на неколку поединци и корпорации… Кога ќе имаме технологија да го направиме Марс погоден за живот, едноставно би можеле да ја искористиме за Земјата повторно да ја направиме погодна за живот. Нашата најдобра надеж е да се фокусираме на обнова на оваа планета, а не на нејзино напуштање“, рече тој.

Арт Котерел, истражувач, се согласува, истакнувајќи дека договорот за вселената од 1967 година вели дека вселената мора да биде „за корист и во интерес на сите земји“. „Каква е етиката кога Илон Маск, кој профитира од говор на омраза, сака да воспостави град на Марс? Со колонизирање на вселената ризикуваме да ги прошириме нашите кризи и надвор од Земјата“, рече тој.

Повеќе од само една страна – прашање за далечната иднина

Единствено Сара Веб, професорка по астрофизика, ја поддржува идејата, „но со нијанси“. „Како астроном, размислувам во космички временски рамки: за 4 до 5 милијарди години Сонцето ќе умре, а со него и Земјата. Ако човештвото опстане, животот надвор од Земјата ќе биде клучен. Но, таа иднина не е непосредна“, рече таа, додавајќи дека во меѓувреме, фокусот треба да биде на заштита на Земјата, додека вселената ја користиме за наука.

The post Дали треба да ја колонизираме вселената? четири од пет научници велат „не“ appeared first on Навалица.