Исповед која крши срца пет години по масакрот: Баба Стојанка сè уште го чека убиеното семејство Ѓокиќ да се врати

Кобната ноќ и предавството од доверба

Хоророт се одигра на 26 септември 2021 година, кога семејството Ѓокиќ се враќало кон својот дом во Алексинац. На патот биле запрени од Горан Џониќ, пензиониран пожарникар и нивен роднина, кој ја искористил нивната доверба под изговор дека му треба помош за мопедот. Наместо тоа, тој ги одвел до местото „Дудин гај“, каде ладнокрвно ги застрелал, а потоа ги запалил нивните тела и автомобилот.

За ова грозоморно злосторство, чиј главен мотив бил грабеж на околу 60.000 евра и бришење на долг од 10.000 евра, Џониќ беше правосилно осуден на доживотен затвор. Според сведочењата, веднаш по убиството, тој продолжил со секојдневниот живот, одејќи по кафеани и нудејќи им на пријателите да им плати одмори.

„Ми се чини дека го слушам гласот на Лидија“

За мајката на Горан и баба на Лидија, Стојанка Ѓокиќ, времето не ги лекува раните. Таа и понатаму живее опколена со спомените и фотографиите на своите најмили, соочувајќи се со тешки трауми.

„Сè ми се чини дека кога ќе помине автомобил, тие се. Одам да ја отворам капијата. Ноќе станувам, излегувам на улица и викам дека тие се. Ми се чини дека го слушам гласот на Лика, како плаче и се жали. Ја чувавме како пиле до 25 години, а тој ги уби и ги запали“, раскажува низ солзи неутешната баба Стојанка.

Агонијата продолжува: Битка за украдените пари

Покрај неизмерната тага, семејството се соочува и со егзистенцијални проблеми. Судската постапка за враќање на парите кои Џониќ ги украл од автомобилот на Горан сè уште не е целосно завршена. Дел од парите биле пронајдени закопани и сокриени на таванот од куќата на убиецот.

Стојанка истакнува дека досега не добила ништо од средствата што му припаѓале на нејзиниот син. Таа била принудена да се задолжува за да ги плати погребите и спомениците, додека нејзиниот сопствен дом полека се распаѓа.