ВСЕЛЕНСКИ ЛИЛЈАЦИ: Астронаутите на Артемис 2 спијат висејќи во новата мисија кон Месечината

Четворицата херои на мисијата Артемис 2 веќе го пишуваат најновото поглавје во историјата на човештвото додека се оддалечуваат од сè што познаваат. По повеќе од пет децении чекање, американската лунарна програма го направи својот најголем скок со напуштањето на Земјината орбита кон далечната страна на Месечината. Вселенското летало „Орион“ ги носи астронаутите на неверојатни 406.000 километри од дома, што претставува апсолутен рекорд во досегашното човечко постоење. Ова патување не е само трка со времето, туку директен предизвик за човечката издржливост во суровиот вселенски мрак. Секоја секунда во вселената е нов тест за технологијата која еден ден треба да нè однесе до Марс. Нацијата со затаен здив ја следи секоја објава на НАСА додека екипажот се подготвува за историскиот прелет покрај нашиот природен сателит. Ова е моментот кога соништата на генерации стануваат реалност среде бесконечното пространство. Сè се одвива беспрекорно и точно според предвидениот план на водечките инженери.

Животот во капсула со големина на минибус носи свои бизарни и комични предизвици за кои ретко кој размислува на Земјата. Командантот Рид Вајсман откри дека неговата колешка Кристина Кох често спие висејќи како лилјак во бестежинската состојба на Орион. Иако звучи морничаво, астронаутите тврдат дека спиењето во вселената е неверојатно удобно штом телото ќе го изгуби товарот на гравитацијата. Сепак, не помина сè без мали незгоди кои бараа итна и снаодлива реакција од екипажот на самото место. Кристина Кох веднаш стана „вселенска водоинсталатерка“ откако мораше лично да го поправи затнатиот тоалет среде мисијата. Овој инцидент само докажа дека дури и најсофистицираната технологија може да потфрли пред најобичните човечки потреби. Екипажот покажа челични нерви и способност за решавање проблеми под екстремен притисок.

Месечината како отскочна даска кон црвениот Марс

НАСА веќе не ја гледа Месечината само како крајна цел, туку како стратешки полигон за идните освојувачи на Марс. Сè што денес се тестира на Орион ќе биде клуч за преживување на човекот за време на повеќегодишните мисии на Црвената Планета. Научниците будно следат како човечкото тело реагира на зрачењето и изолацијата во овие екстремни услови на постоење. Една од главните задачи е учењето како да се извлече вода од лунарниот мраз за да се создаде одржливо гориво во вселената. Ова драматично ќе ја намали потребата од скап транспорт на ресурси директно од нашата матична планета. Лунарната база во иднина ќе служи како станица за снабдување и лансирање за новите генерации на вселенски истражувачи. Изградбата на постојано присуство надвор од Земјата е првиот голем чекор кон претворање на човештвото во мултипланетарна заедница.