
Фановите во шок, „Ова не е таа“: Ема Стоун се појави со драстично променет изглед, но причината не е пластична операција
Новиот, „непрепознатлив“ изглед на актерката Ема Стоун (36) на модната недела во Париз предизвика бура од реакции и шпекулации на социјалните мрежи. Иако многу фанови веднаш побрзаа да заклучат дека станува збор за пластична операција, поверојатната причина за нејзината драстично поинаква појава е дека оскаровката се подготвува за уште една предизвикувачка нова филмска улога.
„Што ѝ се случило со лицето?“
-
Пулсот на пивото
699 ден
524.25 ден
Ема Стоун присуствуваше на ревијата на модната куќа „Луј Витон“ во елегантен бел фустан, но целиот фокус на јавноста беше на нејзиното лице. „Каде е Ема Стоун?“, „Ова не е таа“, „Што ѝ се случило со лицето?“, беа само дел од збунетите коментари на социјалните мрежи. Фановите забележаа дека нејзините црти изгледаат поинаку, што веднаш ги поттикна гласините за естетски корекции.

Уметност, а не хирургија? Нова улога за режисерот Лантимос
Сепак, далеку поверојатната теорија е дека нејзината трансформација е од професионална природа. Ема Стоун е позната по својата посветеност на улогите и по нејзината плодна соработка со грчкиот режисер Јоргос Лантимос, во чии филмови („Клети суштества“, „Видови на добрина“) таа веќе имаше големи физички трансформации. Познавачите на филмската индустрија веруваат дека новиот изглед е подготовка за нивниот следен заеднички проект, кој најверојатно бара специфичен и необичен изглед, можеби постигнат со помош на суптилна протетика и шминка.

Проклетството на славата
Овој случај е совршен пример за огромниот и честопати неправеден притисок со кој се соочуваат жените во Холивуд. Секоја промена на нивниот изглед веднаш се става под лупа, а првата претпоставка е секогаш дека станува збор за суета и пластична операција, а не за уметничка посветеност. За сериозна актерка како Ема Стоун, која ја ризикува својата препознатлива убавина за потребите на улогата, ваквите реакции се веројатно дел од „проклетството на славата“.
На крајот, ова е лекција да не се избрзува со заклучоци. Вистинската приказна најчесто не е во трач-колумните, туку во посветеноста на уметниците на својата работа.


