„Сè им дадов, а зетот ме исфрли од дома“: 67-годишна мајка завршила просејќи и сè уште го чека повикот од децата

На родителите често им се повторува дека сè што поседуваат еден ден ќе остане на нивните деца. Но, една 67-годишна жена одлучила да не го чека тој „еден ден“. По смртта на сопругот, под притисок на своите деца, имотот што го поседувала го поделила меѓу синот и ќерката, верувајќи дека со тоа им ја обезбедува иднината и дека семејната блискост ќе остане непроменета.

Наместо сигурност, меѓутоа, поделбата на имотот го означила почетокот на еден драматичен пресврт во нејзиниот живот. Жената останала без својот дом, неколку дена живеела на гробишта, а за да преживее била принудена да проси од непознати луѓе.

Ова не е само приказна што кружи по социјалните мрежи. Нејзината исповед е забележана во истражувањето „Silent Scream of Malaysian Elderly: A Case Study in Noble Care Ageing Centres“, објавено во академското списание „Research on Ageing and Social Policy“. Истражувачите разговарале со постари лица кои завршиле во установи за грижа, а нивните вистински имиња не биле објавени поради заштита на приватноста.

Нејзината приказна во истражувањето носи едноставен, но исклучително тежок наслов: „Моите деца ме предадоа“.

„Имам 67 години и живеам во овој центар“

Животот на оваа жена се променил по смртта на сопругот. Како што им раскажала на истражувачите, токму тогаш нејзините деца започнале да вршат притисок врз неа да го подели имотот.

Таа на крајот попуштила.

Имотот го поделила рамноправно меѓу синот и ќерката, најверојатно очекувајќи дека семејството ќе остане нејзино сигурно засолниште и откако повеќе нема да има што да дели. Наместо тоа, токму по поделбата започнал најболниот дел од нејзината приказна.

„Имам 67 години и живеам во овој центар“, започнала таа со својата исповед.

Синот, по поделбата на имотот, заминал во Европа. Според нејзиното сведоштво, тој дури не ѝ кажал дека заминува, оставајќи ја без очекуваната семејна поддршка во периодот кога најмногу ѝ била потребна.

Останала ќерката, но ни кај неа не пронашла дом.

Зетот ја исфрлил од куќата

Ќерката не можела да ја задржи мајка си во својот дом бидејќи нејзиниот сопруг не го дозволувал тоа. Според сведоштвото на 67-годишната жена, токму зетот ја исфрлил од куќата.

Во тој момент, жената која некогаш имала сопруг, семејство и имот повеќе немала ниту место каде што би можела да преспие.

Неколку дена ги поминала на место на кое никој не би требало да биде принуден да бара засолниште – на гробишта.

Таму престојувала и просела од луѓе за да преживее. Истражувањето наведува и дека контактот со ќерката бил прекинат, па жената, откако претходно им го поделила она што го поседувала на своите деца, на крајот завршила во центар за стари лица.

Додека разговарала со истражувачите за својот живот, таа се присетувала и на годините што ги поминала со својот покоен сопруг – период од животот во кој, како што може да се заклучи од нејзината исповед, семејството било сосема поинакво место.

Кога имотот станува поважен од родителот

Нејзината приказна не е изолиран случај. Занемарувањето, финансиското искористување и напуштањето на старите лица претставуваат сериозен општествен проблем, кој често останува скриен зад затворени врати затоа што се случува во кругот на семејството, каде што жртвите неретко се двоумат дали воопшто да побараат помош.

Истражувањата за злоупотребата на стари лица во Индија бележат случаи во кои имот бил одземан без согласност, родители биле напуштани, а на старите членови на семејството им биле ускратувани храна, лекови и основната грижа што им била потребна.

Во една од студиите, синовите најчесто биле посочувани како сторители на злоупотреба врз постари членови на семејството, при што меѓу причините се појавувале и прашањата поврзани со парите и имотот.

Пошироките податоци на организацијата HelpAge India, наведени во стручна работа посветена на правата на старите лица, исто така укажуваат на размерите на проблемот. Меѓу пријавените форми на злоупотреба се појавуваат непочитување, вербално насилство и занемарување, додека голем број постари лица не го пријавуваат она што им се случува бидејќи сметаат дека станува збор за семејна работа.

Можеби токму затоа приказната на оваа 67-годишна мајка остава толку силен впечаток. Таа не останала без имот затоа што го изгубила или затоа што некој ѝ го украл. Таа самата им го дала на своите деца.

По смртта на сопругот, она што го имала го поделила меѓу синот и ќерката. Синот заминал во Европа, во домот на ќерката за неа немало место, а жената која некогаш имала свој дом завршила спиејќи на гробишта и молејќи непознати луѓе за помош.

Сè што имала го дала на семејството. А кога дошол моментот кога на неа ѝ било потребно семејството, повеќе немала каде да оди.