
Климатската анксиозност е нова психолошка реалност што сè повеќе ги погодува луѓето ширум светот, особено младите генерации. Таа не е официјална дијагноза, но носи силен емоционален товар – страв, вознемиреност и чувство на беспомошност предизвикани од климатските промени и нивните последици. Овие чувства не се апстрактни, туку секојдневни: топлотни бранови, поплави, исчезнување на видови и деградација на природата.
Младите се најранливи, бидејќи растат во свет каде иднината изгледа неизвесна, а често чувствуваат дека институциите не прават доволно. Ова може да доведе до изолација, депресија, па дури и до одлука да не се имаат деца. Но, анксиозноста може да биде и двигател за промена – токму таа ги поттикнува младите на активизам, протести и создавање локални решенија.
-
Дарт Вејдер
699 ден
524.25 ден
Психолозите препознаваат дека климатската анксиозност бара нови форми на терапија – поврзување со заедницата, образование, ангажман и дури „екотерапија“, каде природата станува лековито средство. Во меѓувреме, медиумите имаат задача да информираат без сензационализам и да понудат надеж покрај предупредувањата.
Климатската анксиозност е огледало на тоа дека луѓето се грижат и чувствуваат одговорност. Наместо да се игнорира, таа може да се претвори во енергија за создавање одржлива иднина – чекор по чекор, од секој поединец.


