Што значи изборниот пораз на Трамп за Европа: Царини, помош за Украина и реакција на пазарите

Дали демократите можат да ги укинат царините за Европа?

Иако околу две третини од испитаниците во излезните анкети рекоа дека царините на Трамп ѝ наштетиле на економијата, веројатноста демократите да ги укинат е мала. Одлуката за царините повеќе не е во рацете на Конгресот, бидејќи по судското поништување на вонредните царини, администрацијата ги врати според Член 301 од Законот за трговија на САД. Ова му овозможува на претседателот да дејствува независно, без потреба од одобрение од пратениците.

Економистите, како Џејмс Смит од холандската банка ING, предупредуваат дека поделената влада во Вашингтон може дури и да го охрабри претседателот повеќе да се потпре на едностраните одлуки во трговијата. Тој веќе најави дека ќе го користи своето право на вето за да ги блокира плановите на демократите.

Финансирањето на Украина и реакцијата на пазарите

Слична е ситуацијата и со помошта за Украина. Иако демократите во Конгресот можат законски да одобрат нови средства, Белата куќа во изминатите години веќе покажа дека може да го блокира или одолговлекува нивното трошење до истекот на фискалната година. Експертите од Европскиот совет за надворешни односи ги советуваат европските влади да гледаат на овие средства само како на намера, а не како на сигурна обврска.

На финансиските пазари, инвеститорите реагираа смирено. Еврото забележа благ раст на 1,1232 долари, златото се искачи над 4.011 долари за унца, додека биткоинот остана стабилен на околу 77.700 долари. Пазарите традиционално го поздравуваат политичкиот ќорсокак бидејќи носи помалку радикални законски измени и помала неизвесност за бизнисот, иако прашањето за плафонот на државниот долг во 2027 година останува потенцијален ризик кој би можел да ги зголеми трошоците за задолжување.

„Во пракса, тоа значи дека демократскиот Конгрес би можел законски да одобри пари за Украина или помош за развој, но претседателот не мора да ги потроши. Европејците треба да ги гледаат средствата како намера, а не како обврска“, истакнува Џоан Ли од Европскиот совет за надворешни односи.