Зошто немало диносауруси со големина на глушец? Научниците имаат нова теорија

Кога ќе се споменат диносаурусите, најчесто се помислува на огромни животни како Argentinosaurus или Tyrannosaurus rex. Но една многу поинтересна мистерија долго време ги збунува научниците: зошто речиси немало навистина ситни диносауруси?

Ново истражување сугерира дека причината можеби не била во нивната физиологија, туку во конкуренцијата со друга група животни – раните цицачи.

Моделите не можеле да ја објаснат мистеријата

Научниците користеле математички модели за да ја анализираат еволуцијата на големината на телото кај различни групи ‘рбетници.

Енергетските потреби и физиологијата добро ја објаснувале големината кај цицачите, летачките птици и желките. Но истите модели не можеле да објаснат зошто кај нептичјите диносауруси речиси целосно недостасувале екстремно мали видови.

Цицачите можеби им го „затвориле“ просторот

Истражувачите претпоставуваат дека малите цицачи веќе ги освоиле еколошките ниши во кои би можеле да живеат минијатурни диносауруси.

Многу од тогашните цицачи биле со големина на ровчица и се хранеле со инсекти, семиња и други мали извори на храна. Тоа можело да значи дека за диносаурусите едноставно немало доволно простор да се развијат во истата насока.

Најмалите диносауруси сепак не биле баш мали

Меѓу најмалите познати нептичји диносауруси бил Microraptor, животно со големина приближна на врана и тежина од околу 430 грама.

Fruitadens тежел околу 730 грама, а Anchiornis околу 530 грама. Во споредба со денешните најмали ‘рбетници, и тие изгледаат прилично големи.

На пример, пчелиниот колибри тежи околу 1,75 грама, етрурската ровчица околу 1,8 грама, а некои минијатурни гекони тежат само дел од грам.

Во природата токму малите животни доминираат по бројност

Научниците посочуваат дека огромен дел од денешните видови птици и цицачи имаат релативно мало тело.

Малите животни обично имаат потреба од помалку ресурси, побрзо достигнуваат репродуктивна зрелост и можат побрзо да создаваат потомство.

Тоа значи дека природата нуди огромен број еколошки ниши за малите видови. Фактот што диносаурусите речиси целосно отсуствувале од нив укажува дека нешто ги спречувало да ги освојат.

Диносаурусите големи, цицачите мали

Диносаурусите се појавиле пред околу 230 милиони години и станале доминантните копнени животни сè до масовното исчезнување пред 66 милиони години.

Во истото време, цицачите успешно се развивале во нишите погодни за мали животни. Истражувачите сметаат дека токму тие можеби ја блокирале еволуцијата на многу ситни диносауруси.

Истовремено, огромните диносауруси можеби го правеле спротивното – им го ограничувале просторот на цицачите да развијат големи тела.

Астероидот целосно ја сменил играта

По ударот на астероидот пред околу 66 милиони години и исчезнувањето на нептичјите диносауруси, ситуацијата драматично се променила.

Цицачите почнале да развиваат поголеми тела и да навлегуваат во еколошките ниши што претходно ги заземале големите тревопасни животни и врвните предатори.

А што ако малите диносауруси едноставно не се зачувале?

Една можност е минијатурни диносауруси да постоеле, но нивните коски да не се зачувале во фосилниот запис.

Истражувачите сепак сметаат дека ова не е најверојатното објаснување, бидејќи истите фосилни наоѓалишта често содржат остатоци од други многу мали животни.

Птиците можеби нашле излез преку летањето

Интересен исклучок се птиците, кои еволуирале од мали пердувести тероподни диносауруси.

Според истражувачите, развојот на летот можеби им овозможил да избегнат дел од директната еколошка конкуренција и да освојат нови ниши во кои малата телесна големина станала предност.

Тоа би можело да помогне да се објасни и огромната разновидност на современите птици, кои денес бројат повеќе од 12.000 видови.