Меркел доби официјален портрет: Германија ја става во канцеларската историја

Ангела Меркел повторно влегува во канцеларската приказна на Германија, но овојпат не преку говор, криза или изборна победа. Речиси пет години по заминувањето од функцијата, поранешната германска канцеларка добива официјален портрет, кој ќе биде откриен во берлинскиот музеј Боде на Музејскиот остров. Сликата ја насликал Жереми Кејрас, уметник кој не доаѓа од кругот на најгласните имиња, но доби задача да ја внесе Меркел во визуелната историја на германската власт.

Портретот најпрво ќе стои пред очите на јавноста. Од 1 јули до 4 октомври ќе биде изложен во Музејот Боде, а потоа треба да замине во канцеларијата на канцеларот. Таму ќе се приклучи на галеријата со портрети на германските канцелари.

Меркел станува историја, но без голем патос

Меркел, како и многупати досега, не го претвори моментот во голема драма. Во интервју за „Ди Цајт“ даде краток и скромен коментар. Рече дека е чудно кога човек полека станува дел од историјата.

Таа реченица звучи едноставно, но носи тежина. Меркел владееше со Германија 16 години, помина низ финансиски кризи, мигрантска криза, брегзит, пандемија и големи европски потреси. Сега нејзиниот лик добива место не во дневната политика, туку во институционалната меморија.

Официјалниот портрет не е само слика на ѕид. Тој е порака. Државата одлучува како ќе ги памети луѓето што ја воделе. Кај Меркел тоа прашање е уште поинтересно, бидејќи нејзината политичка ера и понатаму предизвикува поделени реакции.

Малку познат уметник за голема политичка фигура

Изборот на Жереми Кејрас внесува дополнителна љубопитност. Меркел не избрала уметник со огромна јавна слава. Наместо тоа, портретот го доби автор кој во пошироката јавност не важи за големо име.

Токму тој избор може да се чита како дел од нејзиниот стил. Меркел ретко играше на спектакл. Повеќе сакаше контрола, воздржаност и тивка симболика. Дури и кога станува дел од историјата, таа не бара бучна сцена.

Во канцеларската галерија веќе стојат портретите на претходните германски канцелари, меѓу нив и Герхард Шредер. Неговиот портрет го насликал Јерг Имендорф во 2007 година. Со портретот на Меркел, галеријата добива ново и многу важно поглавје.

Еден портрет, многу прашања за наследството

Покрај Меркел, во галеријата сè уште недостига и портретот на Олаф Шолц. Неговата канцеларија соопштила дека сè уште не избрала уметник. Така, ѕидот на канцеларската историја останува во процес на дополнување.

Портретот на Меркел ќе привлече внимание не само поради уметничкиот стил, туку и поради политичката тежина на личноста. За едни, таа останува симбол на стабилност. За други, симбол на одложени проблеми. Но никој не може да ја избрише од германската и европската историја.

Затоа откривањето на портретот не е обичен музејски настан. Тоа е момент во кој политиката преминува во меморија, а една канцеларка станува слика пред која идните генерации ќе застануваат, ќе гледаат и ќе прашуваат каква Германија оставила зад себе.