Новото истражување открива, гените имаат поголема улога во долговечноста

Едно ново истражување од Вајцмановиот институт сугерира дека гените имаат далеку поголема тежина во тоа колку долго живееме отколку што се мислеше, со проценка дека околу 55% од разликите во животниот век се поврзани со генетиката

Истражувачите анализирале податоци од близнаци, вклучително и случаи каде браќа и сестри биле одгледувани одвоено, што овозможува попрецизно да се раздвојат влијанијата на наследноста од факторите на средината, како исхрана, образование и животен стил.

Внатрешни и надворешни фактори, стареењето ја зголемува улогата на генетиката

Во анализата се прави разлика меѓу таканаречени внатрешни фактори на смрт (стареење и наследни компоненти) и надворешни фактори (несреќи, инфекции и други настани што не зависат директно од биологијата на стареењето). Клучниот заклучок е дека со текот на годините, влијанието на внатрешните фактори станува сè поизразено, што имплицира дека генетскиот „потпис“ посилно се гледа во подоцнежните фази од животот.

Што значи ова, нова мапа за гените на долговечноста

Според молекуларниот биолог Бен Шенхар, висока херитабилност е сигнал дека треба да се бараат конкретни генски варијанти што се поврзани со подолг живот. Тоа може да помогне во подобро разбирање на биологијата на стареењето и во развој на терапевтски пристапи што би таргетирале механизми поврзани со долговечноста.