Весна Љ.
Избегнување комуникација и виртуелна изолација
Психолозите издвојуваат неколку обрасци на однесување кои индицираат на емотивна празнина. Постојаното носење слушалки и фокусирањето во екранот на телефонот додека чекаме ред се најчестите начини за создавање вештачки штит од околината. Иако овие потези изгледаат како обична потреба за приватност, тие често се механизам за избегнување на каква било, дури и најситна, социјална интеракција.
-
La Linea v11
699 ден
524.25 ден
Слично на тоа, луѓето кои се чувствуваат изолирано често ги бираат исклучиво касите за самонаплата за да избегнат разговор со вработените или се потпираат исклучиво на достава на намирници само за да не мораат физички да влезат во простор полн со луѓе. Краткорочно тоа носи олеснување, но долгорочно го продлабочува чувството на отуѓеност.
Импулсивно купување и лесна раздразливост
Обидот да се пополни емотивната празнина често резултира со импулсивно купување. Враќањето дома со полни кеси непотребни производи нуди само краткотрајно чувство на задоволство кое брзо избледува. Дополнително, осамените луѓе често имаат потреба да изгледаат презафатено и постојано брзаат низ рафтовите, бегајќи од сопствените мисли.
„Осаменоста ја намалува нашата толеранција кон стресот. Затоа, луѓето на кои им недостига поврзаност често лесно избувнуваат за ситници – долг ред, бавен купувач или оставена количка на погрешно место може целосно да им го расипат расположението. Не мора секое одење во продавница да биде друштвен настан, но малите и спонтани разговори помагаат да се почувствуваме како дел од заедницата.“
