ДИПЛОМАТСКА ВОЈНА: Вучиќ со брутален одговор на заканите од Милановиќ

Дипломатските искри меѓу Србија и Хрватска повторно се разгореа по директниот вербален судир меѓу претседателите Александар Вучиќ и Зоран Милановиќ. Од Бајина Башта, српскиот претседател упати остра и недвосмислена порака до Загреб, реагирајќи на претходното предупредување на Милановиќ дека „Вучиќ треба да внимава што зборува“. Вучиќ порача дека времињата кога некој однадвор му диктирал на Белград како да се однесува се минато и дека суверенитетот на Србија не е предмет на преговори, особено не под притисок на соседните лидери.

„Никој нема да ми диктира“: Вучиќ со порака до Милановиќ

Српскиот претседател нагласи дека неговата единствена одговорност е пред српскиот народ, а не пред хрватското раководство. „Јас се викам Александар Вучиќ и сум претседател на Србија – претседателот на Хрватска нема да диктира што ќе кажам“, изјави тој пред присутните. Вучиќ додаде дека обидите за дисциплинирање на Србија преку јавни соопштенија нема да вродат со плод, туку само дополнително го нарушуваат и онака кревкиот дијалог меѓу двете држави кои се клучни за стабилноста на Балканот.

Патот на мирот наспроти патот на провокациите

Иако реториката беше остра, Вучиќ истакна дека стратешката цел на Србија останува мирот и стабилноста. Сепак, тој му возврати на Милановиќ со иста мера, порачувајќи му на својот хрватски колега: „Внимавајте вие што правите“. Вучиќ истакна дека веќе подолг период ги игнорира изјавите кои доаѓаат од Пантовчак, фокусирајќи се на економскиот развој на Србија, но дека постојат граници на достоинството кои не смеат да се поминат.

Народот одлучува, а не соседите

Во своето обраќање, Вучиќ ја искористи приликата да нагласи дека легитимитетот на српското раководство извира исклучиво од изборната волја на граѓаните на Србија. Тој потсети дека ниту една друга земја или политичар нема право да се меша во внатрешните работи на Белград. Овој нов бран на тензии само го потврдува длабокиот јаз во односите меѓу Србија и Хрватска, каде минатото и националниот суверенитет остануваат главните точки на сопнување во европската интеграција на регионот.