КРАЈ НА ПОНИЖУВАЊАТА: Ердоган порача дека Европа веќе нема моќ над Турција

Турскиот претседател Реџеп Таип Ердоган испрати застрашувачка и брутално искрена порака до Брисел која ги разниша темелите на досегашната европска дипломатија. Во своето последно обраќање до нацијата по владината седница, тој јасно стави до знаење дека времето на понизност и чекање пред портите на Европа е засекогаш завршено. Ердоган порача дека светот повеќе не се врти само околу западната сфера на влијание и дека Турција веќе не е онаа стара држава која може да се уценува. Ова претставува директен ултиматум до Европската Унија да ја смени својата реторика пред да ги изгуби сите мостови со Анкара. Конструктивниот став на Турција има свои граници кои Брисел веќе опасно ги допира со својата ароганција. Претседателот е дециден дека иднината на Европа како глобален актер е невозможна без полноправното членство на неговата земја.

Ердоган ја обвини Унијата за тешка стратешка кратковидост која сè уште доминира во многу европски институции и влијателни кругови. Тој смета дека Брисел мора под итно да одлучи каде се гледа себеси во новата светска реалност на 2026 година. Според него, на Европа ѝ е потребна Турција многу повеќе отколку што на Турција ѝ е потребна Европа во овој момент. Таа потреба само ќе расте во претстојните години додека глобалните кризи се множат со голема брзина. Унијата зазеде пристрасен став кој само ги продлабочува јазовите наместо да гради вистинско партнерство. Довербата е сериозно нарушена по децении игнорирање на турските напори за интеграција.

Двојни стандарди и вештачки пречки: Кој ја сопира Анкара?

Процесот на пристапување кој трае уште од далечната 1959 година е преполн со предавства и неисполнети ветувања од страна на Брисел. Ердоган потсети дека ЕУ не успеала да го одржи позитивниот налет дури и по големиот миграциски бран кој ја зафати Европа. Наместо поддршка по обидот за државен удар во 2016 година, Турција доби само студена рамнодушност и доцнење во ангажманот. Ова го потврдува чувството дека Унијата никогаш немала искрена намера да ја прифати Анкара во своето семејство. Длабоко вкоренетите предрасуди во некои европски метрополи остануваат најголемата вештачка пречка на овој долг пат. Секој состанок завршува во ќорсокак без никакви охрабрувачки резултати за иднината.

Европејците секогаш наоѓале изговори да ја остават Турција пред вратата користејќи ја економијата или демократијата како закана. Понекогаш дури и религијата се користела како алатка за свесно исклучување на земјата од европските текови. Ердоган порача дека неговата држава се променила и зајакнала додека пристапот на европските кругови останал заглавен во минатото. Турција морала да се бори против застарениот начин на размислување кој ги сопира сите прогресивни идеи. Ние веќе не сме земја на чија врата се тропа само кога има вонредни ситуации или кризи. Ваквиот третман повеќе нема да се толерира бидејќи турската гордост и сила се на највисоко ниво. Пораката до Брисел е јасна: или прифатете ја новата реалност, или соочете се со последиците од сопствената изолација.