Купиле камена куќа стара речиси два века, а потоа откриле кој веќе живее на имотот

Кога Тајлер Болдин и неговата сопруга Лорен купиле напуштена камена куќа од 1830 година, знаеле дека ги очекува голема реставрација.

Имотот во местото Пајн Гроув, Пенсилванија, го купиле на аукција кон крајот на 2020 година. Ги привлекле богатата историја, старите дрвја, потокот и шумата под државна заштита.

Сепак, зад романтичната слика се криела сурова реалност. Куќата со години била празна, а природата целосно го презела просторот.

Куќата немала подови, скалите се распаѓале

Состојбата на објектот била многу полоша отколку што изгледала однадвор.

На главниот кат недостигале подови, големото скалило се уривало, а од кујната речиси ништо не останало.

Брачниот пар бил подготвен за градежни работи и неочекувани трошоци. Но не претпоставувал дека ќе мора да решава и сериозен проблем со диви животни.

Годините без човечко присуство создале идеални услови за глувци, зајаци, жаби и други животни. Големата количина плен ги привлекла и нивните природни предатори.

Уште првиот ден забележале голема змија

Веднаш по преземањето на имотот, сопствениците виделе црна змија како се искачува по огромно дрво во потрага по јајца од диви патки.

Набрзо сфатиле дека тоа не е изолиран случај. На имотот живееле повеќе видови змии, меѓу кои имало и отровници.

За Тајлер ситуацијата била особено непријатна бидејќи, како што признал, отсекогаш се плашел од змии.

Во првите шест месеци од обновата семејството живеело во помошниот дел на имотот. Чекале главната куќа да стане доволно безбедна за вселување.

Во тој период Лорен била бремена со нивното второ дете, додека првиот син сè уште бил мал. Поради тоа, внимавале детето и кучето да не влегуваат во густо обраснатите делови.

На почетокот решиле да не ги вознемируваат

Сопствениците дознале дека некои неотровни црни змии помагаат во контролирањето на глодарите. Затоа првично решиле да ги остават на мир.

Сметале дека присуството на овие змии може да ја намали можноста во близина на домот да се населат поопасни видови.

Со текот на времето, сепак, забележале исклучително големи примероци. Според Тајлер, една од змиите била долга повеќе од два метра.

Нивниот став се променил кога откриле дека различни видови користат исти скривалишта. Змии се појавувале околу напуштениот базен, под камењата и во близина на влезната врата.

Не ги уништувале, туку го промениле имотот

Наместо да се обидуваат да ги истребат животните, Тајлер и Лорен решиле да ја направат околината помалку привлечна за нив.

Го расчистиле високиот тревник, камените ѕидови, градината и шумските делови. Ги отстраниле отпадот, старите купишта материјали и густата вегетација што можела да служи како засолниште.

Го отстраниле и небезбедниот вкопан базен, го обновиле езерцето и поставиле филтри и фонтани.

Посебно внимание посветиле на глодарите. Ги затвориле отворите во куќата и шталата низ кои можеле да влегуваат глувци.

Околу објектите засадиле и нане, надевајќи се дека силниот мирис ќе помогне просторот да стане помалку привлечен за змиите.

Средбите денес се многу поретки

Кога некоја змија ќе се појавела премногу блиску до куќата, семејството се обидувало безбедно да ја оддалечи и да ја пушти подалеку во природата.

Тајлер признал дека ваквите ситуации биле застрашувачки. Целта, сепак, не била животните да се повредат, туку да се намали ризикот за семејството.

Повеќе од пет години по купувањето на имотот, резултатите од расчистувањето станале видливи.

Змиите и понатаму се дел од природата во шумските области на Пенсилванија, но околу нивниот дом се појавуваат многу поретко.

Според Тајлер, денес веројатно не поминува цел месец без да забележат некоја змија. Сепак, тоа е огромна промена во споредба со периодот кога ги гледале речиси секој ден.