„ДОКТОРКЕ, УМИРАМ!“: Медицинска сестра ја изгуби бременоста по голгота низ државните болници!

Шавреска има десетгодишно искуство зад себе, работејќи и во приватното и во јавното здравство. Но, кога се нашла во улога на пациентка во 24-тата гестациска недела, нејзиното медицинско знаење не можело да ја спаси од институционалниот хаос. Сè започнало со силни болки во долниот дел на грбот, по што таа веднаш побарала помош на гинеколошкото одделение во Охрид. Таму била прегледана, но наместо соодветен третман, таа тврди дека лекарот телефонски ѝ порачал на дежурната сестра да не го буди за „такви глупости“ доколку пациентката не е дојдена за породување.

Голгота од Струга до Скопје – без одговори и без спас

Болките станале неподносливи, принудувајќи ја да замине за Струга. Таму ја третирале со обичен Кетонал под претпоставка дека се работи за бубрежен напад. Вистинската дијагноза била поставена дури следниот ден назад во Охрид, кога деталниот преглед покажал значително скратено грло на матката и итна потреба од серклаж. По краток и неуспешен обид да биде примена во Битола, нејзината очајна битка за спасување на бременоста продолжила на Клиниката за гинекологија и акушерство во Скопје.

Наместо спас, скопската клиника станала сцена на нејзиниот најголем кошмар. Иако имала силни контракции и крварење, била оставена да чека визита од страна на специјализантката која првично ја примила. Кога побарала стручно мислење за својата состојба, наишла на циничен однос и игнорирање. Таа сведочи дека на нејзините прашања за дијагнозата добила арогантен одговор дека „сестрите сè знаат“ и директива само да лежи и да чека.

„Почнав да се гушам и да имам обилно крварење. На докторката во ходникот ѝ реков: ‘Докторке, јас умирам, ве молам помогнете ми’. Таа ми одговори дека е од друго одделение, не дежура таму и ми рече да почекам до следниот ден.“

Потрага по спас во приватните клиники

Гледајќи како системот целосно потфрла, семејството презело очајнички чекори. Нејзиниот сопруг барал телефонски контакти низ болницата, но на крајот решиле итно да ја напуштат клиниката и спас да бараат во приватното здравство. Во болницата „Систина“ веднаш била примена во родилната сала, каде конечно ја добила неопходната медицинска, но и психолошка поддршка. За жал, процесот веќе бил неповратен, а Шавреска својата бременост ја завршила со огромна траума и јавно прашање до Министерството за здравство.

Нејзината цел не е одмазда ниту судска разрешница, туку искрен апел за длабоки системски промени. Таа прашува дали една трудница мора да крвари и да моли за помош за некој воопшто да ја сфати сериозно. И покрај сè, Шавреска најде сила јавно да им се заблагодари на ретките здравствени работници кои сепак покажале човечност во тие црни моменти. Нејзината моќна порака е дека зад секој пациент стои човек, а граѓаните не смеат да бараат „врски“ само за да го остварат своето основно право на итна лекарска помош.