
Родителите секојдневно им даваат комплименти на децата. Но една мајка донела одлука што изненади многумина: на својата ќерка намерно не ѝ ја кажува реченицата што најчесто се изговара автоматски — „Колку си убава“.
-
La Linea v14
699 ден
524.25 ден
На прв поглед, ваквата одлука може да звучи чудно. Но зад неа стои јасна намера: девојчето да расте со чувство дека неговата вредност не зависи од физичкиот изглед, туку од карактерот, трудот, добрината и способностите.
Зошто не ѝ вели дека е убава?
Мајката на три деца, Клер О’Рајли, вели дека почнала да размислува за ова откако забележала колку различно околината им се обраќа на момчињата и девојчињата.
Додека нејзините синови често слушале дека се силни, храбри и способни, нејзината седумгодишна ќерка најчесто добивала коментари за тоа колку е убава.
Клер смета дека постојаното истакнување на изгледот може да испрати погрешна порака. Особено кај девојчињата, тоа може да создаде чувство дека најважно е како изгледаат, а не кои се и што можат.
Комплименти за труд, добрина и упорност
Наместо да ја фали за изгледот, Клер ја пофалува ќерка си за други работи: љубезност, упорност, труд, креативност и спортски успеси.
Таа сака девојчето да изгради самодоверба што нема да зависи од туѓите коментари за надворешниот изглед. Наместо да чека потврда од другите, да научи да ја препознава сопствената вредност.
Клер признава дека ја смета својата ќерка за прекрасна, но вели дека свесно ги задржува тие коментари. Ист пристап има и кога зборува за сопствениот изглед, бидејќи верува дека децата најмногу учат гледајќи ги родителите.
Одлуката предизвика поделени реакции
Не сите се согласуваат со нејзиниот пристап. Дел од пријателите ја предупредиле дека девојчето може да помисли дека не е убаво ако тоа никогаш не го слушне од мајка си.
Клер, сепак, верува дека многу поважно е детето да расте со порака дека го дефинираат карактерот, трудот и способностите, а не изгледот.
Според неа, општеството и без тоа премногу рано им испраќа на девојчињата пораки дека треба да бидат „убави“, „слатки“ и „допадливи“. Затоа дома сака да создаде поинаква рамнотежа.
Лично искуство што ѝ го сменило погледот
Клер признава дека и самата додека растела често го споредувала својот изглед со другите. Тоа, како што вели, долго време негативно влијаело врз нејзината самодоверба.
Подоцна научила дека личната вредност не се гради преку огледалото, туку преку искуства, знаење, односи, храброст и лични достигнувања.
Токму тоа сака да ѝ го пренесе на својата ќерка: дека може да биде паметна, добра, способна, силна, креативна и вредна — без постојано да се мери преку тоа како изгледа.
Порака што отвори важна родителска дебата
Оваа мајка е свесна дека детството и тинејџерските години ќе донесат нови предизвици. Светот околу децата постојано зборува за изглед, фотографии, споредби и совршенство.
Но таа верува дека ако девојчето од мало научи да ги цени своите способности и карактер, полесно ќе развие здрав однос кон себе.
Нејзината одлука можеби не е пристап што секој родител би го избрал, но отвора важно прашање: какви комплименти им даваме на децата и што, всушност, ги учиме дека е најважно кај нив.


