Весна Љ.
Истражувањата покажуваат дека отпорноста на децата не се развива така што тие никогаш нема да доживеат неуспех. Напротив, најважно е во тешките моменти тие да имаат безрезервна поддршка и силно чувство на сигурност од своите родители. Интересно е што токму за ова размислувал и Алберт Ајнштајн, кој во писмо до својот син Едуард во 1930 година ја запишал една од своите најпознати мисли.
Моќниот совет на Ајнштајн
-
Кафе пауза на месечината
699 ден
524.25 ден
Алберт Ајнштајн и Милева Мариќ имале три деца, а Едуард бил најмалиот. Уште од рана возраст тој покажувал голем интелектуален потенцијал, но подоцна во животот заболел од шизофренија. Неговиот татко го опишувал како личност со „чувствителен нервен систем“.
Токму од овој сложен однос меѓу таткото и синот, Ајнштајн ја извлекол можеби најважната животна лекција. Во споменатото писмо, тој напишал:
„Животот е како возење велосипед. За да ја одржите рамнотежата, морате да продолжите да се движите.“
Пораката е едноставна, но исклучително моќна. Како што велосипедот ја губи рамнотежата штом ќе запрете, така и човекот мора да продолжи да оди напред, дури и кога не знае каде точно ќе го одведе следниот чекор.
Како да одгледате отпорно дете?
Психолозите советуваат дека заштитувањето на детето од секоја непријатност не му помага да развие отпорност. Отпорното дете не е она кое никогаш не плаче или не греши, туку она кое учи како да побара помош и да продолжи понатаму.
Родителите играат клучна улога во овој процес преку три основни чекори:
- Грижа за себе: Родителот прво мора да биде стабилен и да се грижи за себе, за да може да му биде вистинска поддршка на детето.
- Поставување рутина: Предвидливото секојдневие му дава на детето неопходно чувство на сигурност.
- Активно слушање: Наместо веднаш да нудите решенија, понекогаш е најважно само да го сослушате детето кога има проблем.
Метафората на Ајнштајн нè потсетува дека рамнотежата не се одржува така што никогаш нема да паднеме, туку така што постојано учиме како повторно да ја пронајдеме.
