
Војната во Украина постепено се движи во понеповолна насока за рускиот претседател Владимир Путин, но тоа не значи дека Москва е пред непосреден пораз. Во анализа на „Волстрит џурнал“ се наведува дека руската стратегија за исцрпување почнува да покажува сериозни слабости, додека Украина развива нови начини за нанесување штета на фронтот и длабоко во руската територија.
-
La Linea v8
699 ден
524.25 ден
Русија со години сметаше дека ќе ја надживее Украина во долготрајна војна. Сега офанзивата носи помали територијални придобивки, загубите се зголемуваат, а армијата потешко ги надоместува луѓето и опремата што ги губи.
Украина не се распадна како што очекуваше Москва
И покрај огромниот притисок, украинските вооружени сили не се распаднаа. Во одредени делови од фронтот тие успеаја да го запрат руското напредување, а на некои позиции спроведоа и ограничени контранапади.
Најголемата промена е забележана во употребата на беспилотни летала. Украинските единици со дронови со среден дострел ги напаѓаат руските линии за снабдување, транспортот на муниција, гориво и војници зад фронтот. Ова го забавува руското напредување и ја принудува Москва да користи подолги и поризични логистички маршрути.
Украинската армија истовремено развива повеќеслојна одбрана против руските дронови, комбинирајќи системи за откривање, електронско попречување и мали дронови-пресретнувачи.
Рафинериите станаа главна цел
Украина ја засили и кампањата против руската нафтена индустрија. Дронови погодуваат рафинерии, складишта и пристанишна инфраструктура на стотици, а понекогаш и илјадници километри од украинската граница.
Нападите веќе предизвикаа прекини во работата на неколку големи рафинерии, ограничувања во продажбата и проблеми со снабдувањето со бензин и дизел во повеќе руски региони. Москва презеде мерки за увоз на гориво и за ублажување на кризата, додека незадоволството меѓу населението постепено расте.
Огромната руска територија, која традиционално се сметаше за стратешка предност, сега станува проблем. Кремљ не може подеднакво да ги заштити сите градови, воени бази, рафинерии и транспортни центри, па мора да избира кои локации ќе добијат најсилна противвоздушна заштита.
Русија е истрошена, но сè уште опасна
Некои руски аналитичари отворено признаваат дека стратешката позиција на земјата се влошува. Темпото на офанзивата е намалено, украинските контранапади се почести, а во вооружените сили се забележуваат знаци на исцрпеност.
Тоа, сепак, не значи дека Русија повеќе нема силни адути. Таа продолжува да напредува во делови од регионот Донецк и располага со голем број балистички ракети, против кои Украина има ограничена одбрана.
Недостигот од ракети-пресретнувачи за системите „Патриот“ останува една од најголемите украински слабости. Руските ракети и дронови продолжуваат да нанесуваат тешка штета врз градовите и енергетската инфраструктура, оставајќи ја Украина изложена пред новата зимска сезона.
Зошто Путин не се откажува?
Според анализата, клучниот проблем е што Путин сè уште верува дека Русија може да постигне успех со продолжување на војната. Тој јавно ги повторува барањата за украински територијални отстапки и враќање на руското политичко влијание врз Киев.
Дел од експертите сметаат дека рускиот претседател добива искривена слика од своите генерали и верува дека голем пробив во Донецк е само прашање на време. Други оценуваат дека војната станала негово лично и политичко наследство, поради што е подготвен да ја продолжи без оглед на човечката и економската цена.
Во Москва постои и страв од нова задолжителна мобилизација. Таквата одлука би можела да обезбеди дополнителни војници, но истовремено би предизвикала силно незадоволство во руското општество.
Пресвртница, но не и сигурна победа
„Волстрит џурнал“ оценува дека Украина постепено ја враќа иницијативата, но предупредува дека моменталната промена не гарантира конечна победа. Русија може да ги приспособи своите тактики, да ја засили одбраната од дронови и да продолжи да врши притисок со ракети и човечка сила.
Поранешниот командант на украинската армија Валериј Залужни ја опишува ситуацијата како рамнотежа на меѓусебно одвраќање, а не како почеток на решавачки пораз за Русија. Путин се соочува со сè повисоки трошоци, но засега нема доволно силен притисок што би го принудил да ги напушти своите воени цели.


