Системот во шок: Пациентите со траен инвалидитет веќе нема да докажуваат дека не се излекувале преку ноќ!

Во една класична кафкијанска трагикомедија која со години се одвива низ ходниците на македонското јавно здравство, пациентите со трајни и непоправливи физички оштетувања беа принудувани на секои шест месеци или една година да докажуваат пред државата дека не доживеале медицинско чудо. Министерот за здравство, Азир Алиу, конечно одлучи да стави крај на оваа апсурдна и исцрпувачка бирократска тортура, најавувајќи дека луѓето на кои им е неопходна туѓа нега повеќе нема да бидат малтретирани и влечкани по шалтери само за да потврдат дека нивната состојба, сосема логично, останала иста. Она што е најстрашно во целата ситуација е фактот што законската регулатива воопшто не го барала овој нехуман третман, туку проблемот лежел исклучиво во медицинските комисии кои очигледно биле во постојано исчекување на некакво божествено оздравување кај пациентите.

Законски сè е чисто, но комисиите сакале да се осигураат

Работната група формирана помеѓу министерствата дошла до еден шокантен заклучок – нема никаква потреба од итни законски измени, бидејќи постоечкиот закон веќе дава целосна и неограничена можност за издавање решенија за траен инвалидитет. Ова практично значи дека илјадници семејства биле целосно непотребно изложувани на стрес, губење време и пари, само затоа што членовите на надлежните комисии одбивале да ја искористат оваа легална можност и упорно инсистирале на редовни проверки на очигледни работи. За да се надмине овој небулозен бирократски систем, министерот најави директни разговори и веќе испратил писмени насоки до сите инволвирани страни со цел да се стави крај на малтретирањето.

„Ние направивме работна група меѓу двете министерства и таа работна група после неколку состаноци, по мое барање да смениме и Закон ако треба, не извести дека Закон не треба да се смени во оваа фаза бидејќи Законот дава можност за траен инвалидитет. Но, ќе треба да се работи повеќе со комисиите за да може тие реално да видат таму каде што има траен инвалидитет да се даде решение за тој траен инвалидитет. Јас пред две-три недели пратив писмо до сите комисии за да може да ги анализираат тие пациенти кои што можат да имаат траен инвалидитет да не треба да се појавуваат на прегледи туку да имаат решенија за траен инвалидитет.“

Милиони денари фрлени во ветер за потврдување на очигледното

Додека здравствениот систем постојано колабира поради недостаток на основни ресурси, државата успеала да фрли околу 1,4 милиони денари исклучиво за овие целосно непотребни прегледи, индиректно финансирајќи ја сопствената бирократска некомпетентност. Наместо овие драгоцени средства да се искористат за реално подобрување на третманот на пациентите, тие биле трошени за лекарите свечено да констатираат дека ампутиран екстремитет сè уште недостасува или дека непоправлива дијагноза навистина останала непоправлива, со што двојно се оптоварувал и буџетот и самите пациенти кои минувале низ вистинска голгота.

„Некои пациенти имаат очигледни проблеми со здравјето, проблеми кои што очигледно не може да се подобрат. На пример ако пациентот нема нога, не може да нема траен инвалидитет, ногата е орган што не расте. После средбите и после анализите од работната група ќе излеземе со јасна предвидена динамика за тие комисии бидејќи навистина е товар и економски и здравствен ако инвалидите се носат на прегледи. И за нивните фамилии, тие ќе треба да чекаат да се направат дополнителни анализи. Ценам дека ќе го подобриме тој систем, јас сум сигурен дека, според законот, мора да работат и ќе наложам сите комисии да мора да работат според јасно дефинирани правила.“

Доколку комисиите и понатаму одлучат да глумат збунетост и да се жалат дека правилата за тоа како изгледа „траен инвалидитет“ не им се доволно јасно дефинирани – како за препознавање на ампутирана нога да е потребна сложена филозофска дебата – министерот Алиу остава отворена можност и за експресни законски измени кои трајно ќе ја запрат оваа невидена малтретажа на најранливата категорија граѓани.