Тажна вест за македонската култура: Почина Илинденка Петрушева, доајенката на филмската наука

Почина Илинденка Петрушева, доајенката на македонската филмска критика и историја.

Македонската филмска и културна јавност е во жалост по веста за смртта на Илинденка Петрушева (81), најистакнатата македонска филмолотка, критичарка и историчарка. Како долгогодишен филмски советник во Кинотеката на Македонија, таа беше клучна фигура во проучувањето и зачувувањето на националното филмско наследство, оставајќи зад себе непроценливо значаен опус.

Живот посветен на филмот

Кариерата на Илинденка Петрушева е синоним за историјата на филмот во Македонија. Таа е автор на бројни книги, студии и научни трудови кои денес претставуваат темел за секое проучување на македонската кинематографија. Нејзината работа на истражувањето на делото на браќата Манаки, како и на целокупниот развој на филмот на овие простори, е од капитално значење.

Со децении, таа беше ментор и инспирација за генерации студенти, млади истражувачи и филмски работници, несебично споделувајќи го своето енциклопедиско знаење.

Инспирација за генерации

По веста за нејзината смрт, Кинотеката на Македонија и Друштвото на филмските работници на Македонија изразија длабоко сочувство, истакнувајќи ја нејзината незаменлива улога. „Со заминувањето на Илинденка Петрушева, губиме жива енциклопедија и еден од последните столбови на онаа генерација која ги постави темелите на македонската филмска наука. Нејзината посветеност и љубов кон филмот беа инспирација за сите нас“, стои во соопштението на Кинотеката.

Чувар на филмската меморија

Во мала кинематографија како македонската, улогата на посветен филмолог и архивист како Петрушева е од суштинско значење. Таа не беше само критичар кој ги оценуваше новите филмови, туку и еден вид „археолог“ на филмот, која копаше низ архивите за да ја реконструира и да ја сочува од заборав историјата на нашето филмско творештво.

Без неуморната работа на луѓе како неа, голем дел од нашето национално културно сеќавање би бил трајно изгубен. Затоа, нејзиното наследство не е само во книгите што ги напиша, туку и во самата Кинотека и во зачуваното филмско богатство кое таа помогна да се сочува за идните генерации. Таа беше вистински чувар на филмската меморија на Македонија.