Враќање на факултет: Мицкоски јавно објави дека по завршувањето на премиерската функција им се враќа на студентите

Актуелниот претседател на Владата на Северна Македонија категорично ги демантираше сите политички приказни кои го поврзуваа инсистирањето на владејачкото мнозинство за воведување дигитално гласање на иселениците со некаква скриена агенда за негова идна кандидатура за шеф на државата на изборите во 2029 година. Тој пред целокупната јавност изјави дека нема апсолутно никаква амбиција, ниту пак лична желба да се всели во претседателската вила на Водно, туку неговиот примарен и единствен план е по истекот на мандатот да се врати на академската работа и на своите редовни професорски обврски на факултетот.

Електронското гласање како демократско право, а не политичка пресметка

Елаборирајќи ја иницијативата која предизвика сериозни турбуленции во парламентарните кулоари, премиерот нагласи дека единствената цел за воведување на електронското гласање е да им се овозможи на македонските граѓани во странство многу полесно и поефикасно остварување на нивното уставно загарантирано избирачко право. Во обид да се одблокира процесот, Мицкоски упати директен повик до опозициските партии, пред сè до Социјалдемократскиот сојуз на Македонија и Левица, јавно посочувајќи дека ВМРО-ДПМНЕ е целосно подготвена да ги прифати сите нивни сугестии и предлози за Изборниот законик, со еден единствен исклучок – прашањето за гласањето на дијаспората мора да остане приоритет.

„Нема да се кандидирам за претседател на државата. Кога ќе ми заврши мандатот како претседател на Владата, се враќам на факултет меѓу студентите. Немам таква амбиција ниту желба.“

И покрај ваквите отворени понуди за компромис, електронското изјаснување на иселениците останува несовладлива пречка и главна точка на длабоко несогласување меѓу ривалските политички табори, при што од СДСМ отворено изразуваат сериозна загриженост за можни изборни злоупотреби поради недостигот на суштински заштитни механизми. Истовремено, Либерално-демократската партија излезе со став дека дигитализацијата на гласачкиот процес, доколку навистина се спроведе, мора да има универзален карактер и подеднакво да важи за сите граѓани, без разлика дали живеат во дијаспората или во матичната земја, со што политичката неизвесност околу изборните реформи продолжува и понатаму без конкретен договор.