РЕЗОЛУТНА СИЉАНОВСКА-ДАВКОВА: Очекувам разрешница за Груевски – правдата не смее да запре на границата!

Две години од мандатот се доволни за да се дијагностицира ракот на македонскиот систем: партизацијата. Претседателката Гордана Сиљановска-Давкова во интервју за МРТВ испрати јасна порака – реформите не се само хартија, туку луѓе. Најдобрите правници се надвор од системот, а внатре владеат „интересни“ критериуми кои ја убиваат правдата. Деполитизацијата не е желба, туку итна егзистенцијална потреба. Кога правите луѓе ќе седнат на правите места, само тогаш механизмот ќе престане да чкрипи.

Случајот со Никола Груевски повторно е во фокусот. Претседателката е децидна: законите мора да важат за сите, без исклучок. Филозофијата на несанкционирање е отровот кој ја јаде државата. Иако Груевски тврди политички прогон, за Сиљановска-Давкова пресудите се легални факти кои чекаат екстрадиција и разрешница. Никој не смее да биде над Уставот, а „бегството од правдата“ не смее да биде стратегија за амнестија. Обвинението е тука, а јавноста со право очекува финале.

Скандалот ТЕЦ „Неготино“: Зошто Обвинителството „ослепе“ пред милионскиот случај?

Одлуката за затворање на постапката за ТЕЦ „Неготино“ предизвика сериозно изненадување кај претседателката. Таа јавно го запраша Јавниот обвинител – како е можно да не бил информиран? Ова стопирање на процесот уште на почетокот е директен удар врз владеењето на правото. Сиљановска-Давкова очекува корекција и преиспитување. Ако правото е прекршено за да се заштитат сторителите, тогаш системот е во соучесништво. Извршната власт не смее да се меша, но претседателката нема да молчи пред сомнителни правни маневри.

Критиките не го одминаа ниту Судскиот совет. Нивните извештаи се премногу куси, без анализи и со минорни примери. Отворените седници се само фасада ако се одржуваат само три пати месечно. Реформите почнуваат со иновирана правна рамка, но завршуваат со етика и морал. Не може преку ноќ да се исчисти талогот кој се таложел со години, но иновациите во регрутирањето на судиите мора да бидат гаранција за правдата, а не за партиските интереси.

Уставниот суд како „закотвен брод“: Време е за закон кој ќе ги разбранува судиите

Македонија е единствената земја без Закон за Уставен суд, а Сиљановска-Давкова сака тоа да се промени. Уставот го хендикепира судот со нејасни одредби за избор на „истакнати правници“. Претседателката гледа поместување, но бара хиперактивност. Венецијанската комисија е јасна: автентичното толкување на законите му припаѓа на судот, а не на Парламентот. Време е Уставниот суд да престане да биде нем набљудувач на човековите слободи и права.

За претседателката, владеењето на правото не е само дефиниција од учебник, туку систем на спреги и кочници кои извршната власт не смее да ги прескокнува. Телефонските разговори и притисоците врз судиите се остатоци од едно време кое мора да заврши. Државата се наоѓа на раскрсница каде мора да избере меѓу демократијата и личните интереси. Две години се само почеток на една долга битка за враќање на моралот во судниците. Македонија заслужува правда која не се купува со партиска книшка.