
Геополитиката веќе не се води во дипломатски кабинети. Таа се води со брутални објави на социјалните мрежи. Доналд Трамп уште еднаш го шокираше светот. Неговата последна објава ја прикажува Венецуела како 51. држава на САД. Прекриена со американското знаме, земјата стана мета на дигитална анексија. Ова не е само шега. Ова е најава за нова енергетска ера под американски диктат.
-
Апсана
699 ден
524.25 ден
Нафтата е клучниот фактор во оваа игра. Извозот кон САД ја надмина границата од милион барели дневно. Ова е ниво што не е видено уште од 2018 година. Каракас и Вашингтон наеднаш станаа „најдобри пријатели“. Но, пријателството со Трамп секогаш има висока цена. Економското стабилизирање оди рака под рака со американското влијание. Светот гледа како се прекројуваат енергетските мапи во живо.
Нафтен десант: Дали 40 билиони долари се премногу за да останат независни?
Трамп веќе ја пресмета вредноста на венецуелскиот плен. Тој проценува дека земјата лежи на 40 билиони долари во нафта. Тоа е богатство кое Вашингтон не планира да го игнорира. Отстранувањето на Николас Мадуро ја отвори вратата за американските корпорации. „ЕксонМобил“ и „КонокоФилипс“ веќе ги пакуваат куферите за враќање. Ова е големиот камбек на нафтените титани по ерата на Чавез.
„Венецуела го сака Трамп“, изјави претседателот со својот препознатлив стил. Тој верува во поддршката на локалното население. Но, зад овие зборови стои чист економски интерес. Венецуела има огромен потенцијал, а Америка има глад за ресурси. Ова е спој кој може да ја смени глобалната економија засекогаш. Прашањето е само колку од суверенитетот ќе остане по оваа „љубов“.
Суверенитет на стаклени нозе: Кој ќе победи во војната меѓу знамето и нафтата?
Вршителката на должноста претседател, Делси Родригез, веднаш возврати на ударот. Таа порача дека независноста е неприкосновена за венецуелските граѓани. Но, дали зборовите можат да ги запрат милијардите долари? Идејата за припојување кон САД е црвена линија за Каракас. Сепак, економската зависност е посилна од секоја реторика. Геополитичкиот притисок станува неиздржлив за новата администрација во Венецуела.
Трамп веќе има историја на вакви „територијални апетити“. Гренланд, Канада, Куба и Панама веќе беа дел од неговите фотошоп соништа. Тој не се срами да ги означи териториите под американско влијание. Овој дигитален експанзионизам е негова заштитна марка. За него, светот е само една голема недвижност која чека купувач. А Венецуела е најскапиот имот на неговата листа.
Новиот американски сон: Дали Венецуела е само прва во низата територии?
Американското знаме над Каракас е симбол на целосна доминација. Ова не е само политичко влијание, туку корпоративно преземање. Администрацијата во Вашингтон веќе разгледува пошироки сценарии за нафтената индустрија. Венецуела е клучниот пион на оваа шаховска табла. Енергетската безбедност на САД сега зависи од стабилноста во Каракас. Тоа е опасна и профитабилна врска во исто време.
Граѓаните на Венецуела се наоѓаат меѓу чеканот и наковалната. Повеќето сакаат економски спас, но не и губење на државноста. Трамп нуди просперитет, но под негови правила. Ова е коцкање со висок влог за целиот континент. Секој барел нафта што патува кон САД ја зацврстува оваа врска. Дали 51-вата ѕвезда на знамето е реалност или само вирален спин?


