Путин повторно ги скара Бугарите: Патријархот Кирил ја запали Софија

Бугарите повторно се скараа за Путин, но овојпат кавгата не дојде преку тенкови, гасоводи или дипломатски соопштенија. Дојде преку патријарх.

И тоа не кој било, туку рускиот патријарх Кирил, човекот кого критичарите го гледаат не само како духовен водач, туку и како еден од најгласните верски поддржувачи на воената политика на Москва.

Старата изјава дека Кирил дошол во Бугарија „како духовен водач, но решил да си замине како политичар“ повторно му беше вратена на Румен Радев. Новинарите го потсетија на зборовите од 2018 година, во момент кога во Софија повторно се отвори спорот околу можните европски санкции против поглаварот на Руската православна црква.

Радев, сепак, не отстапи. Тој порача дека неговата позиција не се променила и дека не го интересира личноста на патријархот Кирил, туку почитувањето на верата на православните христијани.

Но тука почнува вистинската бугарска политичка бура. Затоа што прашањето не е само дали некој верник има право на почит. Прашањето е дали црковен водач може да благословува војна, да ја претвора агресијата во „света мисија“ и потоа да се крие зад олтарот.

Кога молитвата станува политички штит

Критичарите на Кирил потсетуваат дека рускиот патријарх со години ја оправдува војната на Владимир Путин, ги поддржува руските војници и учествува во симболиката со која Москва се обидува да ја претстави агресијата како духовна должност.

На тоа Радев одговори со споредба која веднаш предизвика реакции. Тој рече дека и бугарскиот патријарх служи литургија и ги благословува знамињата на бугарската армија.

И токму тука пукна политичката жица. За едни, тоа беше обид да се заштити православието од санкции. За други, тоа беше опасно мешање на две сосема различни работи: национален ритуал и оправдување на војна против соседна држава.

Прашањето е едноставно, но незгодно: дали благословување на знаме е исто што и благословување на агресија? Одговорот на бугарската опозиција беше остар.

Ивајло Мирчев: Ова е груба замена на тези

Копретседателот на „Да, Бугарија“, Ивајло Мирчев, реагираше дека ставањето знак за еднаквост меѓу бугарскиот ритуал на осветување на борбени знамиња и улогата на Кирил во оправдувањето на војната против Украина е груба замена на тези.

Според Мирчев, бугарските борбени знамиња се симбол на заклетва, должност, чест и татковина. Тие не повикуваат на напад врз друга држава, не прогласуваат војна за света и не ја претвораат Црквата во разглас на државна пропаганда.

За него, патријархот Кирил е нешто сосема друго. Тој не е само верски лидер со политичко мислење, туку еден од најактивните гласови што ја легитимираат руската агресија врз Украина.

Мирчев смета дека токму злоупотребата на верата е причината поради која Кирил треба да биде санкциониран. Не затоа што е православен поглавар, туку затоа што, според неговите критичари, го става православието во служба на насилство, империјална политика и воена пропаганда.

Радев, пак, останува против европските санкции за патријархот Кирил, предложени во 21-от пакет казнени мерки против Москва, и продолжува да повикува на мир во Украина преку дипломатија.

Во меѓувреме, Бугарија повторно стои пред старото прашање што ја дели нејзината политика: дали Москва е духовна блискост, геополитичка сенка или тест на кој секоја власт во Софија повторно паѓа.