ХОРОР ВО ШТИП: 65-годишен едукатор во притвор – вршел полови дејствија врз деца цели три години!

Штип е завиен во неверување и гнев по обелоденувањето на случајот кој ја згрози цела Македонија. 65-годишен управител на приватен образовен центар е осомничен за монструозни дејствија кои траеле речиси три години. Според Обвинителството, од септември 2023 па сè до мај 2026 година, осомничениот А.Ш. ја злоупотребувал својата позиција за време на дополнителни часови за да врши полови дејствија врз три малолетни девојчиња. Најмладото имало само 10 години. Ова не е само криминал; ова е брутално прекршување на најсветото – безбедноста на нашите деца во образовниот процес.

Полициската акција на 11 мај го прекина овој пекол, по храбрата пријава на родителите. Истрагата открива дека предаторот ја користел близината и довербата што ја носат дополнителните часови за да им се приближува на ученичките. Додека судот определи 30-дневен притвор, претресите во домот и центарот веќе се во тек. Но, стравот останува – колку долго молчеле овие деца и колку други образовни центри функционираат во мрак, без никаква институционална контрола? Оваа истрага мора да биде темелна и бескомпромисна. Правдата е должна кон овие семејства.

### Ужас во Штип: Дали „дополнителната настава“ беше само параван за тригодишен кошмар?

Фактите од истрагата се вознемирувачки. Трите жртви, на возраст од 10, 11 и 13 години, биле изложени на несоодветни допири по телото во простории кои требало да бидат храм на знаењето. Осомничениот А.Ш. систематски ја градел својата позиција на моќ, знаејќи дека родителите имаат целосна доверба во него како едукатор. Оваа хронична злоупотреба која траела со години покажува колку лесно предаторите можат да се сокријат зад авторитетот. Инволвирањето на Центарот за социјални работи е само првиот чекор во долготрајното закрепнување на децата кои ја платија највисоката цена за нечија монструозност.

Обвинителството го товари за кривично дело „Полови дејствија врз дете кое не наполнило 15 години“. Иако доказите допрва ќе се презентираат во судница, институционалниот одговор мора да биде ист за секој што се обидува да го злоупотреби ранливото детство. Запленетите предмети при претресот можат да бидат клучни во разоткривањето на сите детали од оваа патологија. Но, прашањето што останува да виси во воздухот е – како успеал толку долго да остане невидлив за системот? Тишината на институциите честопати е соучесник во ваквите трагедии.

### Системот капитулираше: Зошто приватните образовни центри се „ничија земја“?

Најстрашниот дел од оваа приказна не е само поединецот, туку институционалната дупка. Министерството за образование и наука (МОН) призна дека приватните центри за дополнителна настава не се под нивна надлежност. Ова значи дека секој може да отвори врати за деца без никаков мониторинг на персоналот или програмата. Македонија денеска се соочува со суровата реалност на правна сива зона каде контролата доаѓа дури откако полицијата ќе стави лисици на рацете. Најавите за нови законски решенија се доцни, но неопходни за да се спречи следната жртва.

Родителите плаќаат за знаење, а државата им должи безбедност. Моменталната состојба каде „никој не е надлежен“ е покана за предатори.

Сега е време за радикални промени. Институционалниот мониторинг не смее да биде само административна формалност, туку филтер што ќе го исчисти образовниот простор од секаков ризик. Истрагата во Штип мора да послужи како катализатор за нов систем на заштита. Додека чекаме на правната разрешница, заедницата мора да научи како да ги препознае знаците на траума кај најмладите. Децата не смеат да останат осамени во својата болка додека возрасните се договараат за тоа чија е надлежноста.