Исчезнувањето што ја потресе Србија: Судските докази ја открија трагедијата на малолетната Ивана

Случајот со убиството на малолетната Ивана Подрашчиќ повторно го привлече вниманието на јавноста по објавувањето делови од судската пресуда против Дарко Костиќ.

Документите покажуваат дека девојчето било убиено на 31 јули 2014 година во белградската населба Петлово брдо. Нејзиното исчезнување претходно било пријавено, а по неа трагале полицијата, семејството и јавноста.

Судот ја реконструирал трагедијата врз основа на сведочења, форензички докази, вештачења и увидот на местото каде што било пронајдено телото.

Девојче на кое очајно му била потребна помош

Во пресудата се опишува дека Ивана растела во тешки околности и претходно покажувала сериозни знаци дека ѝ е потребна заштита и поддршка.

Според сведочењата, имала проблеми во семејството и во училиштето. Дел од учениците ѝ се потсмевале поради нејзината сиромаштија, а таа немала стабилен круг пријатели на кои можела да им верува.

Нејзините блиски знаеле дека се чувствува несреќно и небезбедно. Сепак, предупредувачките сигнали не довеле до навремена институционална заштита.

Контактот со Костиќ започнал неколку недели претходно

Ивана го запознала Дарко Костиќ во јуни 2014 година преку заедничка познаничка. Во следните недели се гледале неколкупати, понекогаш во друштво, а понекогаш сами.

Костиќ во тој период престојувал во напуштена куќа на Петлово брдо. Според судските наоди, токму таму девојчето последен пат било видено живо.

Обвинителството тврдеше дека малолетничката била сексуално нападната, а потоа убиена. Костиќ во текот на постапката давал различни искази и ја негирал вината.

Друга пријава ја одвела полицијата до куќата

Клучен пресврт во истрагата настанал кога друга жена го пријавила Костиќ за сексуално насилство и ја одвела полицијата до објектот во кој престојувал.

При претресот биле пронајдени докази што го поврзале со исчезнувањето на Ивана. Телото на девојчето било откриено во близина на куќата и било идентификувано преку ДНК-анализа.

Форензичарите пронашле и предмет со траги од крв, како и други материјални докази во и околу објектот. Наодите од вештачењето биле во согласност со обвинението дека девојчето било насилно убиено.

Полиграфот не бил доказ за невиност

Костиќ пред судот зборувал дека претходно двапати поминал полиграфско испитување додека бил сослушуван во врска со исчезнувањето.

Сепак, полиграфот не претставува сигурен доказ за вина или невиност. Во судската постапка одлучувачки биле материјалните траги, форензичките анализи и сведочењата.

Судот оценил дека собраните докази создаваат јасна слика за случувањата и за одговорноста на обвинетиот.

Претходно бил осудуван за тешки кривични дела

Костиќ имал долга криминална историја и претходно издржувал затворски казни за убиство, сексуално насилство, грабежи и разбојништва.

Неговото досие било разгледано и при процената на ризикот и можноста за рехабилитација. Според наводите од пресудата, во текот на судењето не покажал каење.

Случајот остана запаметен не само по суровото злосторство, туку и по прашањето дали трагедијата можела да биде спречена доколку институциите и возрасните навреме ги препознаеле сигналите дека Ивана живее во опасност.