КАКО РУСКИТЕ СЛУЖБИ ЈА ПРЕТВОРИЈА БУГАРИЈА ВО ШПИОНСКА БАЗА

1. Составот на „Лондонската шесторка“ и пресудите

Мрежата, која дејствувала под превезот на обични бугарски граѓани во Велика Британија, била разоткриена по долготрајна истрага на MI5 и британската антитерористичка полиција.
Име на агент Улога во мрежата Казна затвор (мај 2025)

Орлин Русев Организатор и технички мозок („Q“) 10 години и 8 месеци
Бисер Џамбазов Оперативец на терен 10 години и 2 месеци
Катрин Иванова Следење и логистика 9 години и 8 месеци
Тихомир Иванчев Надзор и шпионажа 8 години
Ванја Габерова Логистика и недвижнини 6 години и 8 месеци
Иван Стојанов Оперативна поддршка 5 години и 3 месеци
2. Технологија и Методи: Шпионажа како на филм

Орлин Русев, кој раководел со техничкиот дел од операциите, поседувал опрема вредна стотици илјади фунти. Нивната база во Норфолк не била само привремено живелиште, туку софистициран центар за пресретнување сигнали.

IMSI Grabber: Уред вреден 120.000 фунти кој се однесува како лажна базна станица за мобилна телефонија, принудувајќи ги сите телефони во близина да се поврзат со него за да се пресретнат разговорите и пораките.

Скриени камери: Камери биле пронајдени во шишиња за сокови, плишани играчки (по кои мрежата го добила името) и компјутерски глувци.

Лажни идентитети: Мрежата поседувала професионални принтери за изработка на пасоши и лични карти од повеќе европски држави.

3. Командниот центар: Јан Марсалек и Wirecard врската

Најшокантниот дел од истрагата е потврдата дека наредбите доаѓале директно од Јан Марсалек. Марсалек, кој исчезна по колапсот на германскиот финансиски гигант Wirecard, е идентификуван како клучен посредник меѓу руските служби (ГРУ и ФСБ) и оперативците на терен.

Оперативен модел: Марсалек обезбедувал оперативни инструкции преку шифрирани канали и ги насочувал парите од Русија кон Бугарите, користејќи ги мрежите за перење пари Smart и TGR.

4. Базата во Бугарија: Селото Крпачево и улица „Москва“

Истрагата на порталот BIRD откри дека мрежата не дејствувала само во Лондон. Во бугарското село Крпачево, на улица симболично именувана „Москва“, агентите купиле две куќи кои служеле како:

Логистички центар за следење: Од тука се планирало следењето на новинарот Христо Грозев при неговите посети на татковината.

Паркинг за „Кетчер“ возила: Специјални комбиња опремени со антени за пресретнување на комуникациите на НАТО и воените капацитети во Бугарија.

Безбедна куќа: Обезбедувана од фирми поврзани со политичките моќници во Софија, што укажува на инфилтрација на руските интереси во бугарскиот безбедносен сектор.

5. Главни цели на операцијата

Мрежата имала задача да собира информации за „непријателите на Кремљ“, но и за стратешките воени капацитети:

Христо Грозев и Роман Доброхотов: Планирано киднапирање и ликвидација на истражувачките новинари кои ги разоткрија руските трујачи на Скрипал.

Базата во Штутгарт: Следење на украинските војници кои се обучувале на системите Patriot.

Дисиденти: Следење на руски и казахстански политички бегалци во Лондон.

Финансирање преку криминал

Британската агенција за борба против криминал (NCA) утврдила дека шпионите се финансирале од парите на нарко-картелите. Преку операцијата „Destabilise“, откриено е дека руските служби ги користеле истите канали за пренос на пари како и шверцерите со кокаин. Ова е класичен пример за хибридна војна, каде криминалот и шпионажата се спојуваат за да ги поткопаат демократските институции.

Дали сакате да подготвам подетален профил за Јан Марсалек и неговиот пат од австриски бизнисмен до еден од најбараните руски агенти во светот?