
Откако Доналд Трамп се закани со 100% царини, канадскиот премиер Марк Карни јавно порача дека Канада нема намера да склучи договор за слободна трговија со Кина.
Изјавата доаѓа во момент кога трговските тензии меѓу Вашингтон и Отава повторно излегуваат на површина, а економската дипломатија се претвора во отворена порака до домашната јавност и до сојузниците. Карни настапи со јасна линија дека разговорите со Пекинг не се насочени кон „голем“ договор, туку кон ограничени корекции на мерки што веќе создавале штета по одредени канадски сектори.
Карни тврди дека Отава не подготвува слободна трговија со Пекинг.
-
La Linea v13
699 ден
524.25 ден
Канадскиот премиер посочи дека не станува збор за широк договор за слободна трговија, туку за потег со кој се олеснуваат царините во неколку конкретни области што биле погодени од претходни мерки. Тој ја нагласи и обврската што произлегува од трговскиот рамковен договор на Северна Америка, според која државите се должни да не склучуваат договори за слободна трговија со економии што не се пазарни, без претходна најава и усогласување. Во таа логика, Карни порача дека Канада нема план да го прави тоа ниту со Кина, ниту со други економии од тој тип.
Трамп ја засили реториката и ја претвори темата во политички притисок.
Од американска страна, Трамп се обиде да ја рамни дискусијата со пораки што звучат како предупредување дека Канада може да стане „влезна порта“ за кинеска стока кон САД. Таквата реторика, во пракса, најчесто служи како инструмент за брзо подигање на влоговите во преговори, бидејќи заканата со високи царини директно ги погодува компаниите, извозниците и работните места. Карни, пак, се обиде да ја пресече оваа динамика со став дека нема простор за сценарио во кое Канада би „прескокнувала“ правила или би ја довела во прашање довербата во северноамериканскиот трговски блок.
Електричните возила и металите остануваат најчувствителните точки во спорот.
Во последните години, трговските мерки меѓу Канада и Кина се движат по линија на реципрочни царини, особено околу електричните возила и стратешките индустрии како челик и алуминиум. Карни објасни дека последните промени се засноваат на квоти и постепено намалување на одредени царини, наместо целосно отворање на пазарот. Ваквиот модел има јасна цел: да се обезбеди компромис за конкретни производи без да се прати сигнал дека Канада се откажува од сопствените заштитни механизми и северноамериканските обврски.
Суштината на пораката е дека Канада бара баланс меѓу сојузништвата и економските интереси.
Во основа, Карни се обидува да ја прикаже канадската позиција како прагматична и ограничена, а не како геополитички свртена кон Кина. Истовремено, со тоа што ја спомнува рамката на регионалниот договор и условите за непазарни економии, тој испраќа сигнал дека Отава не сака судир со Вашингтон, туку простор за маневрирање во неколку конкретни сектори. Останува да се види дали ова ќе биде доволно за да ја смири американската закана со царини или ќе следи нов циклус притисоци и преговарачки условувања.


