МИР ПРЕКУ ИСЛАМАБАД: Пакистан подготвен да биде домаќин на историскиот договор САД-Иран

Пакистан официјално се понуди да биде „неутралниот терен“ каде што САД и Иран би можеле да стават крај на воениот пекол кој веќе еден месец го тресе светот. Премиерот Шехбаз Шариф денеска, на овој 24 март 2026 година, упати јавна покана до Вашингтон и Техеран, нагласувајќи дека неговата земја е подготвена и почестена да биде домаќин на конечни преговори за „целосен и тотален прекин на непријателствата“. Овој потег доаѓа само еден ден откако Доналд Трамп ги повлече заканите за бомбардирање на иранските енергетски постројки, тврдејќи дека зад кулисите веќе се одвиваат „продуктивни“ разговори.

Исламабад, кој традиционално одржува комплексни, но функционални односи со двете страни, се позиционира како клучен посредник во моментот кога досегашниот медијатор Оман изгуби дел од својот кредибилитет по ескалацијата на 28 февруари. Шариф преку мрежата „X“ порача дека Пакистан целосно ги поддржува сите напори за дијалог, верувајќи дека регионалната стабилност зависи од итното смирување на тензиите во Персискиот Залив. За Пакистан, ова не е само дипломатска мисија, туку и обид да се спречи натамошниот енергетски хаос кој директно ги погодува азиските економии.

Трамп против Калибаф: Информативна војна за „продуктивните разговори“

Додека Пакистан ја подготвува масата за преговори, во јавноста владее тотален хаос околу тоа дали разговорите веќе започнале. Претседателот Трамп откри дека неговиот зет Џаред Кушнер и специјалниот пратеник Стив Виткоф веќе два дена водат интензивни контакти со ирански претставници. Сепак, моќниот претседател на иранскиот парламент, Мохамед Бакер Калибаф, кој е посочен како клучниот ирански соговорник, ги демантираше овие наводи нарекувајќи ги „лажни вести“. Оваа контрадикторност сугерира дека преговорите, доколку постојат, се одвиваат во најстрога тајност, а Техеран јавно го чува својот имиџ на непопустливост.

Конфликтот започна на 28 февруари со масовни американско-израелски напади врз Иран, под изговор дека нуклеарните преговори во Оман доживеале неуспех. Оттогаш, светот е сведок на најопасното затворање на Ормутскиот Теснец во историјата. Иран успешно блокираше една петтина од светската нафта и гас, таргетирајќи ги американските бази и енергетската инфраструктура во Заливот. Оваа економска „јамка околу вратот“ на глобалната економија е главната причина зошто Трамп сега бара дипломатски излез, иако војната започна со негов дециден воени налог.

Ултиматумот и надежта за 24 март

На овој 24 март, светот со нетрпение чека дали Техеран ќе ја прифати подадената рака од Исламабад. Понудата на Пакистан е стратешки важна затоа што таа земја поседува нуклеарен арсенал и има директно влијание врз регионалната безбедност, што му дава тежина на секој нивен збор во очите на Иран. Доколку разговорите навистина се преселат во Пакистан, тоа би значело дека двете страни се подготвени за „значајни и конечни“ отстапки кои би го тргнале прстот од нуклеарниот чкрапало.

Додека Трамп инсистира на својот петдневен рок за договор, Иран продолжува да го држи клучот за цената на енергенсите ширум планетата. Понудата на Шехбаз Шариф доаѓа како „последен појас за спасување“ за дипломатијата во услови кога воените операции „Епски гнев“ и иранските ракетни одговори секојдневно одземаат човечки животи. На овој 24 март 2026 година, прашањето е само едно: Дали Вашингтон и Техеран ќе го изберат Пакистан како мост кон мирот или Ормуз ќе остане гробница за светската стабилност?