Срамен бирократски апсурд во Битола: ПИОСМ бара 25.000 евра назад од жена во инвалидска количка!

Хуманитарниот и правниот парадокс во македонскиот систем уште еднаш го покажа своето сурово лице, овојпат во Битола. Познатата битолска активистка Анета Бошевска, која со години е најистурена во кампањите за подигнување на свеста за мултиплекс склероза, се соочува со незамислив институционален притисок. Иако е врзана за инвалидска количка и сама одгледува две малолетни деца, државата преку Фондот за пензиско и инвалидско осигурување (ПИОСМ) поднесе тужба против неа, барајќи ретроактивно да врати речиси половина милион денари (околу 25.000 евра според првичните известувања, односно точна сума од 407.355 денари) кои ѝ биле исплатени во изминатите две години.

Како настана бирократскиот апсурд и каде е вината?

Проблемот во овој комплициран случај датира од почетокот на 2024 година, но решенијата и последиците пристигнуваат дури сега, во јуни 2026 година. Анета, на која пред шест години ѝ била утврдена инвалидност од прв степен, имала времена наместо трајна инвалидска пензија, што само по себе е апсурд со оглед на прогресивната природа на нејзината дијагноза.

Хронологијата на настаните ја открива следната загрижувачка состојба:

• 31 јануари 2024 година: Анета не се јавува на редовен контролен преглед. Таа тврди дека никогаш не добила уредна покана на новата адреса и дека во тој период имала сериозни здравствени компликации (префрлање на тешка терапија, панични напади и бронхопневмонија);
• Период 2024 – 2026 година: Иако законот децидно предвидува исплатата веднаш да се запре доколку корисникот не се појави на преглед, ПИОСМ редовно продолжува да ѝ ја префрла пензијата цели две години наназад;
• Јануари 2026 година: Наместо известување за трајно решение, Бошевска добива шокантен декрет со кој пензијата ѝ се укинува ретроактивно за изминатите 24 месеци, со обврска итно да ги врати сите подигнати средства.

ПИОСМ се правда со „бавни процедури“, опозициските инстанци ја одбија жалбата

Од државниот фонд ладнокрвно се правдаат со законските одредби. Тие тврдат дека корисниците се должни самите да водат сметка за датумите запишани во решенијата од пред неколку години. На прашањето на новинарите зошто на службите им биле потребни дури две години за да забележат дека жената не се појавила на преглед, телефонски одговориле дека станува збор за „процедура со известувања која трае“.

Бошевска, чии единствени примања сега се минималните додатоци за туѓа нега и мобилност, револуционерно и низ солзи прашува како сите други социјални служби успеале навреме да ја лоцираат за прегледи, а само ПИОСМ не можел да ја најде со месеци.

Суровиот крик на една мајка

Откако Државната комисија за одлучување во втор степен експресно ја отфрли нејзината жалба, Анета е оставена во целозна безизлезна состојба, без пари дури и за да покрене тужба пред Управниот суд. Нејзината порака испратена до бирократите го крши срцето на секој граѓанин.

💔 Писмото на Анета Бошевска до надлежните институции:
„Ова е истовремено и жално и комично. Покрај ваква тешка дијагноза, ме бараа да ми даваат пари, за сега ретроактивно да ми ги земаат. Зошто не ми ја укинавте пензијата вториот или третиот месец? Тоа ќе ми беше знак дека нешто е пропуштено. Јас мислев дека конечно ми ја промениле во трајна. На комисиите и на државата им напишав само едно: ‘Земете ми ги рацете, нозете и душата, оставете ме на мир’. До канцелариите на ПИОМ во Битола нема дури ниту лифт, а очекуваат јас во количка да се качувам по скали за да докажувам дека сè уште сум болна.“

И додека Фондот великодушно нуди опција Анета да го враќа долгот од 407.355 денари „на рати“ доколку повторно аплицира и добие нова пензија, јавноста со право прашува – каде исчезна хуманоста на државниот апарат во 2026 година?