Весна Љ.
Нова студија на научници од Институтот за наука и технологија „Сколково“ во Русија отвори необично прашање: колку долго би можел да живее човекот доколку медицината ги отстрани речиси сите причини за стареење?
-
La Linea v3
699 ден
524.25 ден
Резултатите покажуваат дека во такво хипотетичко сценарио просечниот животен век би можел да достигне меѓу 146 и 194 години.
Сепак, истражувачите предупредуваат дека станува збор за математички модел. Студијата не предвидува дека луѓето навистина наскоро ќе живеат речиси два века.
Една промена во ДНК би останала нерешлив проблем
Стареењето не е еден процес, туку резултат на повеќе промени што постепено се случуваат во организмот.
Еден од нив е натрупувањето случајни мутации во ДНК на клетките. Тие се познати како соматски мутации и се појавуваат при клеточната делба.
Човечкото тело има механизми што ги откриваат и поправаат овие грешки. Сепак, тие не функционираат совршено.
Повеќето мутации не предизвикуваат проблеми, но некои можат да придонесат за развој на малигни заболувања или да ја нарушат функцијата на клетките.
Руските научници сакале да утврдат колку долго би живеел човекот доколку соматските мутации останат единствената причина за стареење.
Ниту совршената медицина не би овозможила бесмртност
Моделот претпоставува дека идната медицина успеала да ги спречи сите други познати механизми на стареење.
Дури и тогаш, мутациите во клетките би продолжиле да се собираат. Со текот на времето, тие би го намалувале бројот на клетки што можат нормално да функционираат.
Кога оштетувањата би достигнале критично ниво, ткивата постепено би ослабнале, а органите повеќе не би можеле правилно да ја извршуваат својата функција.
Токму затоа авторите сметаат дека соматските мутации би можеле да претставуваат теоретска цврста граница на човечкиот живот.
Моделот пресметал и неверојатна бројка од 627 години
Во зависност од употребениот математички пристап, просечниот животен век во идеализираното сценарио би изнесувал од 146 до 194 години.
Моделот дозволил и исклучително ретки статистички случаи во кои некој поединец би можел да достигне возраст од 627 години.
Научниците, сепак, нагласуваат дека оваа бројка не е реална прогноза. Таа претставува само крајна теоретска можност во рамките на математичката симулација.
Тоа не значи дека човечкиот организам во практика може да издржи толку долго, ниту дека постојат терапии што би го овозможиле таквиот животен век.
Првичната цел не била да се бара границата на животот
Истражувачите првично не се обидувале да утврдат колку долго може да живее човекот.
Нивната цел била да создадат модел со кој ќе го проценат влијанието на различните биолошки механизми врз процесот на стареење.
Главниот автор на студијата, д-р Дмитриј Криуков, го поставил прашањето колкав би бил животниот век на човек кој ги надминал сите форми на стареење, освен соматските мутации.
Научниците потоа создале модел во кој токму овие мутации постепено го намалуваат бројот на функционални клетки во различните ткива.
Криуков нагласил дека резултатите не докажуваат дека живот од 150 или 190 години е достижен.
Срцето и мозокот се меѓу најчувствителните органи
Моделот покажал дека сите ткива не стареат со иста брзина.
Клетките на кожата и црниот дроб постојано се обновуваат. Старите клетки се заменуваат со нови, па овие органи можат подолго да ја одржуваат својата функција.
Спротивно на тоа, голем дел од клетките во срцето и мозокот речиси воопшто не се заменуваат.
Поради тоа, тие во текот на животот продолжуваат да натрупуваат генетски грешки и можат да станат особено ранливи.
Авторите сметаат дека овие сознанија би можеле да им помогнат на идните истражувања насочени кон зачувување на функцијата на најчувствителните органи.
Студијата останува теоретска анализа на еден биолошки процес и не е доказ дека луѓето во блиска иднина навистина ќе живеат 150, 190 или повеќе години.
