Блажо чевларот имал дуќанче у центарот на градот…

Блажо чевларот имал дуќанче у центарот на градот…

И до излогот над врата, имал еден бааџи безобразен папагал…

Една ден мине една градска ”Госпоѓа’ накитена со бунди и други алавачки пред дуќан, и папагалот се издрал:

-КУРРРВОО, КУРРВОО…

Ваа наапана до путето си мамино, влева у дуќанот и го реде Блажо со пцовки и клетви до петнајсто колено…

Виа сет побркан, да а смире и вика дека че го офарба папагалот сет у црно, и че му и оставе сал тиа бел’те пердуи на вратот…

Ваа се сложила и заминуе…

Иде пазар ден, ваа па поминуе пред дуќан, го гледа папагалот, виа ќуте ѓоа Мирче Ацев…

И ваа наперната му вика

-Ее шо не лафиш сеа, да не онеме….

-Не селанко проста, каа су у смокинг облечен каа господин, не праам муабет со ефтини курвичиња…