НУКЛЕАРЕН УДАР НА БЕЛГИЈА: Државата ги национализира сите атомски централи

Белгија повлекува радикален потег кој ќе ја здрми европската енергетска мапа до самите темели. Владата во Брисел потпиша писмо за намери за преземање на сите нуклеарни централи во земјата од францускиот гигант ЕНЏИ. Ова значи само едно – целосна национализација на најважниот дел од енергетскиот систем на државата во овој мај 2026 година. Белгијците веќе не сакаат да ја остават својата иднина во приватни раце додека светот гори во геополитички хаос. Овој историски пресврт става крај на децениските обиди за гаснење на нуклеарниот сектор кои почнаа уште во 2000-тите години. Премиерот Барт де Вевер порача дека државата мора да си ја врати контролата за да ги преживее енергетските шокови. Ова е храбра одлука која покажува дека енергетската автономија е поважна од секоја досегашна политичка догма или безбедносен страв.

Белгија со години ја туркаше политиката на постепено укинување на нуклеарната енергија поради стари сомнежи. Сепак, суровата реалност и војната во Украина ги принудија лидерите да ги променат сите планови. Сега владата ги презема сите седум реактори под своја директна команда. Договорот вклучува сè – од вработените и средствата, па до тешката обврска за отстранување на нуклеарниот отпад. Ова е почеток на една нова ера каде државата станува главен играч на пазарот на струја. Никој веќе не сака да зависи од непредвидливите фосилни горива и увозните цени.

Нуклеарен пресврт: Од гаснење до целосна државна контрола

Во моментов само два реактори работат со полн капацитет низ Белгија. Овој нов договор ќе го спречи планираното затворање на останатите централи кои требаше да заминат во историјата. Уделот на нуклеарната енергија во државата падна од 60 на околу 40 проценти во изминативе две децении. Тој пад создаде огромна дупка која сега мора итно да се пополни со стабилно домашно производство. Новите шокови на Блискиот Исток само ја потврдија потребата од ваков итен и остар маневар. Белгија избира нуклеарна сигурност наместо енергетска неизвесност и превисоки сметки за граѓаните.

Парламентот во 2003 година постави строги граници и забрани за нови капацитети. Тие закони сега изгледаат како далечно минато пред налетот на глобалната криза. Светот се менува, а со него и стратегијата за опстанок на развиените европски нации. Белгискиот модел на национализација може да стане пример за многу други земји во Европа. Тие бараат спас во сопствените извори на енергија за да ја заштитат својата економија. Ова е директен удар врз доминацијата на странските енергетски корпорации. Силната држава е единствениот гарант за енергетскиот суверенитет во овие турбулентни времиња.