Не е само холестеролот: Што откриле во крвта на пациентите со инфаркт

Микро- и нанопластика била откриена во коронарната крв кај значително поголем дел од пациентите со тежок срцев удар отколку кај испитаниците без акутен инфаркт. Резултатите отвораат важни прашања за влијанието на загадувањето врз срцето, но не докажуваат дека пластичните честички го предизвикале инфарктот.

Студијата не покажува ниту дека микропластиката е замена за холестеролот или за другите познати фактори на ризик. Истражувачите ја испитувале нејзината застапеност во крвта, а не дали е поважна од покачениот холестерол, пушењето, високиот притисок или другите причинители на кардиоваскуларни заболувања.

Анализирани биле 61 пациент

Истражувањето било спроведено во Италија и опфатило 61 пациент што бил подложен на коронарна ангиографија поради сомнение за заболување на крвните садови на срцето.

Учесниците биле поделени во три групи: 19 пациенти со акутен инфаркт со елевација на СТ-сегментот, 20 лица со хроничен коронарен синдром и 22 испитаници чии коронарни артерии изгледале нормално при снимањето.

Пластични честички кај 84 проценти од пациентите со инфаркт

Микро- или нанопластика била откриена кај 84,2 проценти од пациентите со акутен срцев удар. Тоа значи дека честички биле регистрирани кај приближно 16 од вкупно 19 лица во оваа група.

Кај пациентите со хронично коронарно заболување биле откриени во 40 проценти од случаите, а кај групата со нормални коронарни артерии во 31,8 проценти.

Пациентите со инфаркт имале и повисоки концентрации, како и поголема разновидност на пластични полимери во крвта.

Полиетиленот бил најчестиот вид пластика

Најчесто откриениот полимер бил полиетиленот, материјал што масовно се користи во амбалажа и различни производи за секојдневна употреба.

Исти видови пластика биле пронајдени во примероците земени од периферната и од коронарната крв на поединечните пациенти. Највисоките концентрации биле измерени во крвта од коронарната циркулација.

Пушењето се издвоило како силно поврзан фактор

Пластичните честички почесто биле откривани кај пушачите и кај лицата што подолг период биле изложени на повисоко загадување со ситни честички ПМ2,5.

По статистичкото приспособување, историјата на пушење се издвоила како единствен независен показател поврзан со присуството на микро- и нанопластика. Пушачите имале приближно 5,7 пати поголеми шанси да имаат откриени честички, но широкиот статистички интервал покажува дека резултатот мора внимателно да се толкува.

Кај сите учесници што истовремено пушеле и биле изложени на повисоки нивоа на ПМ2,5 била откриена пластика во крвта. Кај лицата без двата фактори, честички биле регистрирани кај 12,5 проценти.

Забележана е и посилна воспалителна реакција

Пациентите со срцев удар имале повисоки вредности на одредени воспалителни показатели, меѓу кои интерлеукин-6 и факторот на туморска некроза алфа.

Научниците посочуваат дека микро- и нанопластиката, загадениот воздух и пушењето може да се поврзани со воспалителните процеси во крвните садови. Сепак, ова истражување не може да утврди што се случило прво и дали пластиката директно придонела за инфарктот.

Мала студија не може да докаже причинско-последична врска

Истражувањето било набљудувачко и ја анализирало состојбата на пациентите во еден момент. Поради тоа не може да покаже дали пластичните честички го зголемиле ризикот, дали нивното ниво се променило по срцевиот удар или дали резултатите се поврзани со друг фактор.

Експертите предупредуваат и дека примерокот од 61 лице е мал. Исхраната, работната изложеност, социјалните услови и други можни извори на микропластика не биле целосно опфатени.

Како дополнителна дилема се наведува можноста дел од честичките да потекнувале од медицинската опрема или интравенските инфузии што се користат при итно лекување. Авторите примениле мерки против контаминација, но ваквата можност не може целосно да се исклучи.

Наодот е важен, но не е причина за паника

Студијата покажува дека микро- и нанопластика може да се открие и во крвта што тече низ артериите задолжени за снабдување на срцето. Ова ја зајакнува потребата од поголеми истражувања со повеќе пациенти и подолготрајно следење.

Резултатите не се основа за самостојно менување на терапијата за холестерол, крвен притисок или срцево заболување. Засега не постојат докази дека одреден производ, додаток во исхраната или домашен метод може да ја „исчисти“ микропластиката од крвта.