ПСИХОЛОШКИ ТРИК: Иран тврди дека нема нафта за продажба и го демантира Вашингтон

Глобалната битка за нафтениот наратив ескалираше во отворен дипломатски судир меѓу Техеран и Вашингтон. Иранското Министерство за нафта денеска експресно ги отфрли тврдењата на американскиот секретар за финансии, Скот Бесант, нарекувајќи ги обичен „психолошки трик“ наменет за манипулација со светските берзи. Додека Белата куќа се обидува да го смири пазарот со најави за ослободување на иранските резерви, Техеран возврати со тврдење дека воопшто не поседува нафта складирана во меѓународни води која би можела да се пушти во продажба.

Портпаролот Саман Годуси нагласи дека целта на американските коментари е вештачки да се охрабрат купувачите и да се влијае на расположението на пазарот, кој е во состојба на шок поради војната меѓу САД, Израел и Иран. Администрацијата на Доналд Трамп претходно објави дека привремено ги ублажува санкциите за да овозможи прилив на околу 140 милиони барели нафта. Сепак, Иран тврди дека такви „вишок количини“ не постојат и дека Вашингтон продава илузија за да го сопре вртоглавиот раст на цените пред клучните избори во ноември.

Цената на нафтата над 100 долари: Изборен страв во САД

Економските последици од конфликтот веќе се чувствуваат низ целиот свет, со скок на цената на нафтата за неверојатни 50 проценти. Црното злато веќе се тргува за **над 100 долари за барел**, достигнувајќи го највисокото ниво од 2022 година. Овој ценовен шок е директен удар врз американските гласачи, што го принуди Скот Бесант на очајнички потези како што е привременото укинување на санкциите, не само за иранската, туку и за руската нафта. Вашингтон се обидува да го изгасне пожарот на пумпите пред тој да се претвори во изборен пораз на администрацијата.

Аналитичарите на енергетските пазари се скептични кон овие американски маневри. Тие предупредуваат дека дури и ако Иран има нафта на море, нејзиното влијание врз цените ќе биде занемарливо сè додека Ормутскиот Теснец останува затворен или под воена закана. Овој канал е „грлото“ на светската енергетика преку кој поминуваат 20 проценти од глобалната нафта и течен природен гас. Секоја објава за ублажување на санкциите е само симболична кога физичкиот пат за транспорт е блокиран од воените дејствија во регионот.

Психолошка војна наместо енергетска реалност

Одбивањето на Техеран да ја прифати „подадената рака“ за продажба на нафтата покажува дека Иран нема намера да му помогне на Трамп во стабилизација на американската економија. Наместо соработка, режимот во Техеран ја користи секоја прилика да ја покаже неефикасноста на санкциите и да го зголеми притисокот врз Вашингтон. Портпаролот Годуси јасно порача дека Иран не е подготвен да биде инструмент во американските внатрешно-политички игри, особено не во време кога се наоѓа во директен воен судир со САД и Израел.

Додека светот со страв ги следи вестите од 21 март 2026 година, јасно е дека енергетската криза прерасна во тотална информативна војна. Цените на горивата остануваат високи, а ветувањата за „евтина нафта“ се сè помалку веродостојни за потрошувачите. Битката за 140 милиони барели е само дел од големиот геополитички судир каде што вистината е првата жртва, а цената ја плаќаат обичните граѓани низ целиот свет кои секојдневно се соочуваат со поскапувања кои го десеткуваат нивниот животен стандард.