КРВАВ РЕКОРД :Убиени повеќе новинари отколку во која било војна досега

Во историјата на војувањето никогаш досега не бил извршен толку брутален и директен атентат врз вистината како што тоа се случува денес во Газа. На овој 31 март 2026 година, додека либералната западна елита удобно молчи во своите кабинети, бројот на ликвидирани новинари и мировници ги надмина сите замисливи граници. Младен Момчиловиќ во својата шокантна анализа ги разоткрива маските на престижните светски медиуми кои се претворија во обични препишувачи на воени соопштенија. Овој молк не е случаен, туку е дел од една добро осмислена стратегија за целосно замолчување на сведоците на теренот. Светот намерно ги затвора очите пред фактот дека новинарството стана најопасната професија на планетата каде вистината е првата и најчеста жртва. Секој убиен новинар е изгубен прозорец кон реалноста која некој очајнички сака да ја сокрие од глобалната јавност.

Младите истражувачи како Анисал Шариф и Исмаил Ох Гул веќе не се со нас. Израелските сили експресно ги етикетираат како терористи за да го оправдаат нивното убиство. Оваа монструозна пропаганда поминува без никаков отпор кај големите светски агенции. Каде исчезна новинарскиот бес и професионалната солидарност? Западните колеги не можат ниту да ја замислат жртвата на оние што известуваат под дожд од бомби. Тие ја работат својата работа свесни дека секој кадар може да им биде последен. Нивната должност кон вистината е посилна од стравот од смртта.

Медиумски мрак и западна хипокризија

Интелектуалците од Њујорк Тајмс и ББС две години немо го набљудуваат овој масакр врз професијата. Тие се кријат зад анонимни писма додека нивните колеги на терен се претвораат во легитимни цели. Ова е класичен етички колапс на институциите кои некогаш беа симбол на слободата. Никој не им дозволува на странските новинари влез во Газа за да ја видат вистината со свои очи. Светот добива само филтрирани информации и официјални соопштенија од војската. Палестинските новинари останаа единствениот извор на реални вести и затоа се наоѓаат на нишанот.

Систематскиот прогон на медиумските работници покажува колку е кревка слободата на говорот кога ќе се судри со воените интереси. Овој брутален поход на режимот од Тел Авив е дамка која тешко ќе се избрише од историјата на новинарството. Светот не смее да продолжи со удобното молчење пред овие страшни глетки. Секоја премолчена жртва е пораз за човечноста и триумф за тиранијата на информациите. На овој 31 март, време е гласно да се запрашаме кој ќе ја каже вистината кога ќе го убијат и последниот сведок. Новинарството е во клиничка смрт, а неговите џелати се наоѓаат и во воените штабови и во уредничките канцеларии на Западот.