
Улиците на Хавана се претворија во бојно поле на очајот. Стотици Кубанци излегоа на масовни протести, палејќи барикади и удирајќи со тенџериња во знак на револт против бруталните рестрикции на струја кои траат и до 22 часа на ден. Мракот кој ја покрива оваа карипска нација повеќе не се поднесува со молчење. Додека националниот оператор UNE потврдува нов колапс на мрежата меѓу покраината Сиего де Авила и источниот регион Гвантанамо, гневот на народот експлодира. Ова е борба за гол опстанок во земја каде струјата стана луксуз.
-
Џаст До Ит!
699 ден
524.25 ден
Причината за овој целосен енергетски крах лежи во геополитичкиот шах на Вашингтон. По шокантното апсење на венецуелскиот лидер Николас Мадуро од страна на американските специјални сили на почетокот на јануари, Куба го загуби својот главен животен сојузник – Венецуела. Заканите на американскиот претседател Доналд Трамп со казнени тарифи го принудија и Мексико да ги затвори нафтените славини. Социјалистичкиот остров со околу 10 милиони жители буквално пресушува – од почетокот на годината пристигна само еден руски танкер со 100.000 тони нафта, додека за нормално функционирање се потребни најмалку осум такви пратки месечно.
Protests are taking place right now in Habana, the people want https://t.co/iwaLwTqjy6 Cuba🗽🇨🇺 pic.twitter.com/MXyofIYbcy
— I❤️FL (@RoseGold120918) May 14, 2026
Дипломатска иронија: Дали 100 милиони долари од Вашингтон се појас за спас или политички тројански коњ?
❗️❗️❗️Urgente ❗️ ❗️ ❗️
Llegan mas imagen de las protestan en la habana cuba!
❗️❗️❗️ Urgente ❗️❗️❗️ pic.twitter.com/s0nSrwAcCL— ElGusanoDelBarrio (@GusanoDelBarrio) May 14, 2026
Во ек на најголемиот хаос, американскиот Стејт департмент повлече неочекуван потег – му понуди на кубанскиот народ 100 милиони долари директна хуманитарна помош. Но, постои услов. Парите нема да одат во рацете на владата во Хавана, туку ќе се дистрибуираат преку Католичката црква и други независни организации. Ова е перфиден дипломатски маневар на САД – со едната рака ја стегаат нафтената блокада која ја уништува кубанската економија, а со другата нудат помош за граѓаните, директно поткопувајќи го социјалистичкиот режим. Кубанските власти се соочени со невозможен избор: да ја прифатат милостината од непријателот или да го остават народот во тотален мрак.
Ембаргото ја блокира економијата, а хуманитарната помош го заобиколува режимот. Хавана денес ја плаќа најскапата цена за падот на Мадуро и економскиот притисок наметнат од Белата куќа.
Енергетски Армагедон: Може ли Куба да преживее без венецуелската нафта и руската помош?
Реалноста на теренот покажува дека Куба е оставена сама на себе. Руската соработка се покажа како недоволна – една пратка од почетокот на годината не може да ја спаси мрежата која одамна е на издишување. Палењето барикади по улиците на Хавана е јасен сигнал дека стравот од репресија исчезнува пред налетот на гладот, жештините и темнината. Без итен увоз на гориво, островот ризикува тотален социјален колапс. Вашингтон со економски притисок го остварува она што со децении беше воена цел, додека Кубанците го поминуваат денот со тенџериња во рацете, чекајќи го светлото кое со часови не доаѓа.
#LaHavanaEnLaCalle #CubaPaLaCalle#AbajoLaDictadura #LibertadParaTodosLosPresosPoliticos #IntervenciónMilitarParaCubaYa #LibertadParaCuba pic.twitter.com/ajQwx8Y6aE
— Nostradamus2030 (@Nostradamus_Cu) May 15, 2026


