Каде ќе бегаме ако завијат сирените? Македонија нема план за заштита на народот

Македонија спие додека светот се подготвува за најлошото, оставајќи ги сопствените граѓани целосно незаштитени и дезориентирани пред заканата од глобален конфликт. Додека ракетите летаат низ Блискиот Исток, кај нас владее тотална несериозност и институционално слепило кое може да не чини прескапо. Нашите засолништа, наместо сигурни прибежишта, станаа влажни депоа за туршии, ‘рѓосани врати и легла за глувци, додека државата не наоѓа за сходно ниту да го провери системот за сирени. Оваа неодговорност не е случајна, таа е директен одраз на корупцијата и неспособноста кои со децении го јадат системот одвнатре. Додека европските нации печатат прирачници за преживување и вршат вежби со населението, Македонецот е оставен на милост и немилост, без поим каде да трча доколку небото се вцрвени од експлозии.

Туршија наместо филтри за воздух: Скандалозна состојба на засолништата

Наместо софистицирани системи за вентилација и залихи на вода, македонските засолништа се преполни со гајби кромид и компири на локалните станари. Повеќето од овие стратешки објекти се неупотребливи, со заглавени брави кои никој не ги подмачкал со години, правејќи ги вистински стапици наместо спасителни зони. Државата не вложи ниту денар во нивното чистење или хигиена, игнорирајќи го фактот дека во случај на воздушен напад, овие простории се единствената разлика меѓу животот и смртта. Овој институционален молк е застрашувачки, особено кога знаеме дека војната повеќе не е само далечна вест на телевизија, туку реална закана за целиот континент.

Што да земеме со себе? Македонија нема одговор

Просечниот граѓанин нема поим што треба да содржи еден основен комплет за преживување ниту пак колку минути има на располагање пред да ја напушти куќата. Додека соседите делат флаери и информации на социјалните мрежи, кај нас нема ниту еден официјален водич во училиштата или институциите. Оваа несериозност е криминална, бидејќи знаењето за тоа каде да се трча кога ќе се огласат сирените е основно право на секој човек. Наместо колосални напори за заштита, ние добиваме само празна реторика, додека реалната подготовка за (не дај Боже) војна останува последна дупка на кавалот на македонските политичари.