Заспаниот џин под Јапонија повторно собира магма

Под морето кај јужна Јапонија повторно се буди геолошка приказна што еднаш веќе го потресе целиот регион, но овојпат научниците велат дека најважната вест не е паника, туку подобро разбирање на тоа што се случува длабоко под Кикаи калдерата.

Новото истражување на тим од Универзитетот Кобе и JAMSTEC открива дека под Кикаи калдерата повторно се акумулира магматски материјал. Станува збор за огромен подводен вулкански систем во Јапонија, познат по катастрофалната ерупција од пред околу 7.300 години, која се смета за најсилна во холоценот.

Ова не значи дека катастрофа е пред врата, но значи дека системот не е мртов. Напротив, под калдерата повторно има активен магматски процес, а тоа за научниците е клучен доказ дека ваквите гигантски вулкански системи можат повторно да се надополнуваат и по илјадници години.

Што точно откриле научниците

Со помош на контролирани сеизмички бранови и инструменти поставени на морското дно, истражувачите успеале да мапираат што се случува под калдерата. Таму откриле голем регион богат со магма на релативно плитка длабочина, меѓу 2,5 и 6 километри под површината.

Најважниот дел од откритието е што овој резервоар, според нивната анализа, е на истото место како и магматскиот систем поврзан со древната гигантска ерупција. Тоа отвора сериозно научно прашање: дали Кикаи денес минува низ нов циклус на долгорочно полнење што е дел од природниот животен ритам на големите калдери.

Истражувачите наведуваат и дека сегашната магма најверојатно не е само стар остаток. Според нив, се работи за нова магма што повторно се вбризгува во истиот систем, што ја прави сликата уште поинтересна и поважна за следење.

Зошто ова е важно и за други познати калдери

Откритието не се однесува само на Јапонија. Тимот смета дека истиот модел може да помогне и за разбирање на други големи калдерни системи, како Јелоустоун во САД и Тоба во Индонезија. Наместо ваквите системи да се гледаат само како „заспани џинови“, научниците сè повеќе се обидуваат да утврдат како магмата повторно се собира, во каква форма и со какво темпо.

Токму тука лежи вистинската тежина на оваа студија. Не во драматичната идеја дека веднаш следи нова ерупција, туку во фактот дека конечно се добива појасна слика за процес што до скоро бил речиси недофатлив за директно набљудување.

Не аларм, туку сериозно предупредување за внимателно следење

Научниците не објавуваат дека Кикаи утре ќе експлодира. Но пораката е доволно силна: системот под калдерата повторно работи. А кога станува збор за место што во далечното минато имало ерупција со огромни последици, секој нов доказ за полнење со магма има голема тежина.

Затоа ова откритие веројатно ќе биде важно и за идните методи на следење на вулканите. Колку подобро се разбираат знаците што му претходат на еден ваков долг циклус, толку поголема е шансата навреме да се препознаат критичните промени. Под мирната морска површина кај Кикаи засега нема апокалипса, но има јасен сигнал дека природата таму одамна не молчи.